I KK 192/24

I KK 192/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. K. skazanego za przestępstwo z art. 56§1 k.k.s. w zw. z art. 37§1 pkt 1 k.k.s. na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2024r. wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2019r., sygn. akt III K 95/15, zmienionego w części wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2022r., sygn. akt II AKa 82/20 na podstawie art. 532§1 i §3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Na wstępie wskazać trzeba, że przedmiotowa sprawa wyznaczona została na dzisiejsze posiedzenie celem rozpoznania wywiedzionych kasacji w trybie art. 535§3 k.p.k., na mocy zarządzenia z dnia 27 maja 2024r. Ostatecznie sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawę odrębnym zarządzeniem, w tym stanie rzeczy jednak zasadnym stało się rozpoznanie wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia, który wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 4 czerwca 2024r. Przechodząc zaś do metirum, skonstatować trzeba, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych I KK 192/24 2 okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Wniosek sporządzony przez skazanego w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera, ograniczając się w istocie do wskazania na rangę podniesionych w nich zarzutów. A.K. w nim, że w wywiedzionych kasacjach podniesiono nie tylko zarzuty o charakterze względnym, ale także zarzuty wystąpienia bezwzględnych przesłanek odwoławczych, dotyczących zarówno postępowania przez Sądem I, jak i II instancji. Podkreślając doniosłość tych zarzutów skazany zwrócił także uwagę, że wstrzymanie wykonania orzeczenia ma niezwykle doniosłe znaczenie dla jego sfery rodzinnej (udział w wychowywaniu małoletniego syna), osobistej i zawodowej (jako członka personelu lotniczego – wykonującego zawód zaufania publicznego jako pilot i instruktor lotnictwa cywilnego) oraz jego najbliższych, dla wymiaru sprawiedliwości, a także dla 1400 osób uznanych za poszkodowane, które na podstawie zaskarżonego wyroku prowadzą postępowania egzekucyjne, a którego wadliwość może prowadzić do daleko idących skutków oraz ewentualnej odpowiedzialności Skarbu Państwa. Rozpoznanie złożonego w sprawie wniosku złożonego w trybie art. 532§1 k.p.k. należy poprzedzić uwagą, że przedmiotem rozważań związanych z jego oceną przez Sąd Najwyższy, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Na obecnym etapie postępowania, nie przesądzając kierunku przyszłego rozstrzygnięcia, wskazać więc należy, że mimo postawienia w kasacjach zarzutów wystąpienia bezwzględnych przesłanek odwoławczych w sprawie, zdecydowanie przedwczesne byłoby twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia. Pierwszy z tych zarzutów dotyczy nienależytej obsady Sądu Odwoławczego. Weryfikacja, czy w istocie doszło do wskazywanego uchybienia, wymaga jednak poczynienia określonych ustaleń, tym bardziej, że obrona nie wykazała w sposób bezsporny w treści kasacji wystąpienia okoliczności, o których mowa w pkt 2 Uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA 1-4110-1/20 oraz Uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022r., sygn. akt I KZP 2/22. Z kolei drugie z uchybień o bezwzględnym charakterze miało dotyczyć obsady Sądu I instancji, a mianowicie tego, że Sędzia orzekający w sprawie głównej miał już uprzednio orzekać w tej sprawie na etapie badania warunków formalnych aktu oskarżenia, zaś jego pogląd został negatywnie zweryfikowany w wyższej instancji. Mimo stanowczych wypowiedzi obrońcy skazanego w kwestii możliwości udziału w sprawie wskazanego Sędziego, sprawa nie jawi się jako jednoznaczna i niewątpliwie musi ona zostać wnikliwie przeanalizowana. Na chwilę obecną nie można bez cienia wątpliwości przesądzać o zasadności podniesionych zarzutów ani uznać, że istnieją jednoznaczne przesłanki do stwierdzenia, że w sprawie niewątpliwie zaistniała bezwzględna przyczyna odwoławcza i to tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że I KK 192/24 3 w odpowiedzi na wywiedzione nadzwyczajne środki odwoławcze prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnych. Nie można bowiem zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. Za takim rozstrzygnięciem nie przemawiają także okoliczności wskazane przez A. K., dotyczące jego sytuacji rodzinnej i życiowej. Skazany nie odniósł się szerzej do aktualnej sytuacji życiowej i materialnej członków rodziny oraz nie wykazał należycie, że wykonanie wobec niego prawomocnej kary w istocie pociągnie za sobą dolegliwości o charakterze nieodwracalnym. Powyższe powoduje, że wniesione w sprawie wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PGW] [ał]