I KK 242/23

I KK 242/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie G. Ł. i S. W. skazanych za czyn z art. 107 § 1 k.k.s i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 września 2023 r., wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 9 marca 2023 r., sygn. akt IV Ka 660/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Złotoryi z dnia 13 sierpnia 2022 r., sygn. akt II K 178/21 na podstawie 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 9 marca 2023 r., sygn. akt IV Ka 660/22, obrońca skazanych G. Ł. i S. W. zwrócił się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że sam fakt wniesienia kasacji nie stanowi dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Zgodnie z regułą wyrażoną w art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, a wyrok – w myśl art. 9 § 2 I KK 242/23 2 k.k.w. - staje się wykonalny z chwilą jego uprawomocnienia. Regulacja art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej. Zastosowanie instytucji uregulowanej we wskazanym przepisie winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami – mającymi swoje zakotwiczenie w treści podniesionych zarzutów kasacyjnych lub podstawach kasacyjnych branych pod uwagę z urzędu – prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla osoby skazanej zbyt poważne skutki. Tego rodzaju sytuacja, mimo uznania przez Sąd Najwyższy, że kasacja powinna zostać rozpoznana na rozprawie, w niniejszej sprawie nie zachodzi. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia [SOP] [ms]