I KK 365/22

Sygn. akt I KK 365/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 listopada 2022 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. II AKa 320/20 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 października 2020 r., sygn. III K 120/20 na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wniosek obrońcy skazanego R. G. nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. wykonania zaskarżonego kasacją wyroku może nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć, zaś zastosowanie wspomnianej instytucji jest odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku ( art. 9 k.k.w.). Dla takiego postąpienia konieczne jest stwierdzenie zaistnienia szczególnych względów, w szczególności, że podniesione zarzuty są prima facie zasadne i wobec tego zachodzi wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego ( zob. postanowienie SN z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). 2 Rozpoznając ten wniosek Sąd Najwyższy – nie przesądzając oczywiście ostatecznego efektu wniesienia kasacji, który to nadzwyczajny środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot badania na rozprawie – nie stwierdził jednoznacznej zasadności podniesionych tam zarzutów, ani też innych doniosłych okoliczności, które mogłyby spowodować nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania, a przez to przemawiać za zastosowaniem instytucji, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k. Obrona nie przedstawiła jakiejkolwiek argumentacji dającej podstawy do przyjęcia, że wykonanie wyroku przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji może spowodować wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego. Samo złożenie wniosku nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, zwłaszcza gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest oczywista, na co wskazano także w pisemnej odpowiedzi na kasację złożonej przez prokuratora. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą dostateczne podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [as ał]