I KK 68/24

I KK 68/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. G. skazanego z art. 200 § 1 k.k. w z art. 12 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 marca 2024 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 9 § 1 k.k.w. postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stanie się wykonalne, a więc w przypadku wyroków, z chwilą ich uprawomocnienia. Sąd Najwyższy może, w razie wniesienia kasacji, od tej zasady wyjątkowo odstąpić i wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia. Warunkiem jest jednak zaistnienie szczególnych okoliczności, które powodują, że prowadzenie postępowania wykonawczego w danej sprawie pociągnęłoby za sobą dla skazanego dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Jednocześnie, w kasacji powinna zostać przedstawiona argumentacja wskazująca na wysoki stopień prawdopodobieństwa, że zawarte w niej zarzuty zostaną uwzględnione. Obrońca J. G. nie wykazał wystąpienia w niniejszej sprawie takich okoliczności. Za takie nie można bowiem uznać długotrwałego stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania czy też jego problemów zdrowotnych i złożonej sytuacji rodzinnej. Po pierwsze, stosowany w sprawie środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania został w całości zaliczony na I KK 68/24 2 poczet orzeczonej kary 7 lat pozbawienia wolności. Po drugie, przywołane we wniosku okoliczności są zwykłymi następstwami wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności, co oznacza, że skazany może na ich podstawie ubiegać się o zastosowanie instytucji unormowanych w Kodeksie karnym wykonawczym, np. przerwy w karze, a nie o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. Również podniesione w kasacji zarzuty nie są tego rodzaju, aby czyniły prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej przez obrońcę kasacji ponadprzeciętnie wysokim – przy konfrontacji ich treści z dowodami wskazującymi na winę skazanego. Sąd Najwyższy nie dostrzegł ponadto z urzędu wystąpienia w sprawie bezwzględnych przyczyn odwoławczych, pociągających za sobą konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Nie dopatrując się podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PGW] [ał]