I KO 12/22

Sygn. akt I KO 12/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 31 maja 2022 r., w sprawie wznowieniowej wniosku adwokata M. G., obrońcy z urzędu skazanego K. J., o przyznanie wynagrodzenia za czynności wykonane w sprawie jako obrońcy z urzędu (sporządzenie opinii o braku podstaw wniosku o wznowienie postępowania) p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. G. – Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 442 zł i 80 gr (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT, z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Adwokat M. G. – obrońca z urzędu skazanego K. J., w piśmie z dnia 28 marca 2022 r., informującym Sąd Najwyższy o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie skazanego K., zawarł wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów nieopłaconej obrony z urzędu według norm prawem przepisanych i jednocześnie podał, iż koszty te nie zastały opłacone zarówno w całości jak i w części. W myśl art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, tekst jednolity Dz. U. z dnia 25 września 2020 r., poz. 1651, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa, albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Wypłaty dokonane przez Skarb Państwa z tytułu nieopłaconej przez strony pomocy 2 prawnej udzielonej z urzędu przez adwokatów lub radców prawnych stanowią cześć kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że adwokat M. G. jako wyznaczony z urzędu obrońca skazanego K. J., udzielił mu pomocy prawnej, która nie została opłacona przez tego skazanego. W tym stanie rzeczy, uwzględniając wniosek obrońcy z urzędu, należało rozstrzygnąć jak na wstępie. a.s.