I KO 125/24

Izba Karna2024-12-12

Skład orzekający: Piotr Mirek, Andrzej Stępka, Zbigniew Kapiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., może stanowić podstawę do wznowienia z urzędu postępowania karnego, jeśli była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił sygnalizację skazanego co do podstaw wznowienia z urzędu postępowania karnego bez dalszego biegu, albowiem sygnalizowana kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 542 § 4 k.p.k., kwestia ta nie może stanowić przedmiotu rozważań Sądu w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego. Ponadto, skazany nie wskazał na żadne okoliczności związane ze składem Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację, które mogłyby być traktowane jako podstawa faktyczna uchybienia.
Stan faktyczny
Skazany sygnalizował potrzebę wznowienia postępowania karnego z urzędu, wskazując na uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Postępowanie karne zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego oraz prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji. Sąd Najwyższy rozpoznał sygnalizację skazanego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił sygnalizację skazanego co do podstaw wznowienia postępowania karnego bez dalszego biegu. Sprawę zakreślono jako zakończoną w inny sposób.

Pełny tekst orzeczenia

I KO 125/24 ZARZĄDZENIE Dnia 12 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Pozostawić sygnalizację skazanego I. M. co do podstaw wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., II AKa 66/21 oraz postępowania kasacyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2023 r., I KK 357/22 bez dalszego biegu, albowiem sygnalizowana przez skazanego kwestia wystąpienia w sprawie uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. była przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym (zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego I. M. oraz zarzuty z pkt 1 i 2 kasacji adw. R. K. – obrońcy współskazanego i w związku z tym nie może stanowić przedmiotu rozważań Sądu w zakresie wznowienia z urzędu postępowania karnego (art. 542 § 4 k.p.k.). W zakresie sygnalizowanego wystąpienia takiego uchybienia w postępowaniu kasacyjnym wskazać trzeba, że – niezależnie od tego, czy wznowienie postępowania kasacyjnego jest dopuszczalne – skazany nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności związane ze składem Sądu Najwyższego rozpoznającego kasację, które w ogóle (pomijając kwestię dopuszczalności) mogłyby być traktowane jako podstawa faktyczna uchybienia, o jakim mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (w zw. z art. 542 § 3 k.p.k.). Jedynie dla przypomnienia wskazać trzeba, że kasację rozpoznał Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz, SSN Piotr Mirek i SSN Andrzej Stępka (pierwszy z sędziów orzeka w Sądzie Najwyższym od 1999 r., drugi – od 2013 roku, trzeci – od 2016 roku). I KO 125/24 2 Sprawę zakreślić jako zakończoną w inny sposób. Prezes Sądu Najwyższego SSN Zbigniew Kapiński ł.n r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 542 § 4 KPKart. 542 § 3 KPK§ 1 pkt 2§ 4§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy