I KO 18/24

Izba Karna2024-06-27

Skład orzekający: Piotr Mirek, Małgorzata Gierszon, Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wznowienia z urzędu postępowania karnego w sytuacji, gdy skazany podnosi zarzut nienależytej obsady sądu z uwagi na sposób powołania sędziego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził brak przesłanek do wznowienia postępowania z urzędu. Nie można a priori przyjmować, że każdy sędzia powołany po 17 stycznia 2018 r. w wyniku procedury z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa nie spełnia standardu bezstronności. Należy wykazać konkretne okoliczności wskazujące na nienależytą obsadę sądu w danej sprawie.
Stan faktyczny
Sąd Apelacyjny oddalił wniosek obrońcy o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem. Skazany zasygnalizował potrzebę wznowienia postępowania z urzędu, podnosząc zarzut naruszenia prawa do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd z uwagi na sposób powołania jednego z sędziów Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię wznowienia postępowania z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego.

Pełny tekst orzeczenia

I KO 18/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie D. C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2024 r. kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23), postanowił: stwierdzić brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23) po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. C. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 27 września 2017 r. (sygn. II K 469/17) utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 marca 2018 r. (sygn. VII Ka 1108/17) na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 639 k.p.k. wniosek oddalono. Skazany w piśmie z dnia 22 stycznia 2024 r. zasygnalizował potrzebę wznowienia tego postępowania z uwagi na zasiadanie w składzie sędziego P. M., powołanego do Sądu Apelacyjnego postanowieniem Prezydenta w dniu 10 listopada 2021 r., co sprawia, I KO 18/24 2 zdaniem sygnalizującego, że naruszono jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz. 22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym. Jak wynika z dokumentów, kwestia powołania sędziów orzekających w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Zwłaszcza, że w tym zakresie poszerzonej argumentacji nie przedstawił sam skarżący, pozostając na bardzo ogólnych twierdzeniach. Nie wskazał żadnych okoliczności, które in concreto prowadziłyby do potwierdzenia się sygnalizowanych przez niego obaw w odniesieniu do niezawisłości członka składu Sądu odwoławczego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [PGW] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 540 § 1 pkt 2 KPKart. 639 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 439 § 1 pkt. 2 KPK§ 1 pkt 2§ 1 pkt. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy