I KO 23/19

Sygn. akt I KO 23/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie L. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2019 r. wniosku Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II K (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do merytorycznego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II K (…), wystąpił o przekazanie sprawy L. K. oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i in., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, a mianowicie Sądowi Rejonowemu w G., podnosząc, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia jego dojazd do tutejszego sądu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd podkreślił, że ze względu na stan zdrowia wykazany w opinii Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej (…) Uniwersytetu Medycznego w G. wskazane byłoby rozważenie możliwości zmiany miejsca postępowania sądowego na bliższe miejscu zamieszkania, w celu ułatwienia oskarżonemu dotarcia na rozprawę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek Sądu Rejonowego w O. zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/12, LEX nr 1231575). Zdaniem Sądu Najwyższego, w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k., które w tym konkretnym wypadku wyczerpuje stan zdrowia oskarżonego uniemożliwiający prowadzenie rozprawy w Sądzie Rejonowym w O. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 sierpnia 2008 r., II KO 50/08, OSNwSK 2008/1/1625; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626). Opinia Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej (…) Uniwersytetu Medycznego w G. , przeprowadzona na wniosek Sądu Rejonowego, jednoznacznie potwierdziła, że oskarżony z uwagi na stan zdrowia nie nadaje się do udziału w czynnościach sądowych poza miejscem zamieszkania, ale może uczestniczyć w rozprawach przed Sądem Rejonowym w G. - blisko jego miejsca zamieszkania. Zaniechanie decyzji o przekazaniu sprawy sądowi położonemu blisko miejsca zamieszkania oskarżonego, wobec charakteru jego schorzenia, z dużą dozą prawdopodobieństwa spowodowałoby tylko dalszą przewlekłość postępowania i pogłębiło ryzyko jego nieprzeprowadzenia, a stan taki nie służyłby dobru wymiaru sprawiedliwości. Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.