I KO 38/22

Sygn. akt I KO 38/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie W. K. po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 27 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt III K […], W. K. został skazany za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na karę 7 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę, a także za dwa przestępstwa z art. 300 § 1 i 3 k.k. na kary jednostkowe pozbawienia wolności w wymiarze po 6 miesięcy. Orzeczono wobec skazanego karę łączną 7 lat pozbawienia wolności. Obrońca skazanego, powołując się podstawę z art. 540 § 1 pkt 2 lit a k.p.k. – ujawnienie nowego dowodu potwierdzającego utratę przez skazanego obywatelstwa polskiego, wniósł o wznowienie postępowania, składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 2 Przepis art. 532 k.p.k. nie precyzuje wprawdzie przesłanek, od których spełnienia zależy wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, ale mając na uwadze zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, wyrażoną w art. 9 k.k.w., muszą być to okoliczności o charakterze wyjątkowym. Zgodnie utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem wyrażanym na gruncie postępowania kasacyjnego, który zachowuje aktualność również w postępowaniu wznowieniowym, wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji środka zaskarżenia spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Tego rodzaju następstwa mogą zaistnieć wówczas, gdy dokonując choćby pobieżnej analizy wniosku o wznowienie, można nabrać przekonania o jego oczywistej zasadności ze względu na charakter podniesionych w nim okoliczności. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie zachodzi. Nie przesądzając w tym miejscu, o zasadności złożonego wniosku o wznowienie postępowania, lecz oceniając go wyłącznie z perspektywy ustalenia przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, stwierdzić trzeba, że zawarta w nim argumentacja przedstawiona na poparcie zaistnienia wskazanej podstawy wznowienia nie przekonuje o oczywistej, wprost rzucającej się oczy zasadności wniosku. Tym bardziej, że jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2021 r., V KK 376/21, którym oddalono jako oczywiście bezzasadną kasację obrońcy skazanego, kwestia braku podsądności skazanego polskim sądom karnym była przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego w postępowaniu kasacyjnym. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie. [as]