I KR 271/72

Uzasadnienie faktyczneJeżeli chodzi o przyjętą w zaskarżonym wyroku w ślad za aktem oskarżenia kwalifikację z art. 215 § 2 k.k. istota rzeczy tkwi w tym, czy działanie T.D. - a mianowicie jego pomoc w ukryciu nabytych przez L.D. surowców - wyrażająca się w przeniesieniu ich z mieszkania do piwnicy - magazynu i przelaniu do innych opakowań olejku miętowego dostarczonego przez H.W. w butelkach po mleku, napojach alkoholowych lub oranżadzie - co już na pierwszy rzut oka musiało budzić podejrzenie, iż towar pochodzi z kradzieży - wyczerpuje znamiona paserstwa, ze względu na to, że karalność tej formy działalności uwarunkowana jest jego celem w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej.Sąd wojewódzki uznał, że oskarżony "działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej zarówno dla siebie samego ponieważ jego pensja była uzależniona od uzyskiwania dobrych wyników przedsiębiorstwa, jak i dla L.D., który w związku z nabywaniem kradzionych surowców po tańszej cenie miał dodatkowy zysk".Rozumowanie to jest błędne.Ustawowy zwrot "w celu osiągnięcia korzyści majątkowej" (dla siebie lub kogoś innego - zgodnie z art. 120 § 3 k.k.) oznacza, że sprawca podejmuje określone działanie dlatego i po to, aby tym sposobem osiągnąć korzyść majątkową. Innymi słowy - oczekiwana korzyść musi łączyć się właśnie z podjętym działaniem, być od niego uzależniona. W omawianym wypadku można by mówić o działaniu w takim celu, gdyby sprawca za swoją pomoc otrzymał specjalną, materialną pomoc, rekompensatę, która by mu się nie należała z innego tytułu.Tymczasem wynagrodzenie za pracę w przedsiębiorstwie, które otrzymywał T.D., mimo iż zależne od wyników finansowych produkcji, za tego rodzaju korzyść poczytane być nie może, bo nie fakt ukrycia kradzionych surowców decydował o dochodowości firmy, lecz tylko poprzedzające tę czynność ich nabycie.Również więc dodatkowy zysk L.D. nie ma związku z działaniem osk. T.D. ponieważ powstał już z chwilą dokonania zakupu towarów po cenie znacznie niższej od rynkowej, zatem później udzielona pomoc do ich ukrycia nie mogła mieć żadnego wpływu na osiągnięcie tego zysku.Odrzucenie kwalifikacji z art. 215 k.k. nie oznacza jednak że czyn oskarżonego pozostaje bezkarny. W rzeczywistości bowiem wypełnia on znamiona innego przestępstwa, a to z art. 252 § 1 k.k. Jeśli bowiem T.D. przenosił i ukrywał w piwnicy nabyte przez brata surowce pochodzące z kradzieży, o czym wiedział, a także zmieniał ich opakowania - tym samym zacierał ślady przestępstwa, pomagając w ten sposób L.D. uniknąć odpowiedzialności karnej za paserstwo.