I KZ 13/19

Sygn. akt I KZ 13/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie skazanego J.C., po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 17 października 2019 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Wiceprezesa Sądu Okręgowego w O. z dnia 31 lipca 2019 r. o odmowie przyjęcia kasacji na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 lipca 2019 r., sygn. akt II Pen (…), p o s t a n o w i ł: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Dyrektor Zakładu Karnego w P. w dniu 16 maja 2019 r. ukarał skazanego J.C. karą nagany za przekroczenie dyscyplinarne. Na tę decyzję skazany wniósł skargę, a Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 5 lipca 2019 r., sygn. akt II Pen (…) utrzymał tę decyzję w mocy. Na to postanowienie skazany wniósł osobiście sporządzoną kasację. Wiceprezes Sądu Okręgowego w O. zarządzeniem z dnia 31 lipca 2019r. odmówił przyjęcia tej kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. Na to zarządzenie zażalenie wniósł skazany. W zażaleniu kwestionował słuszność podjętej decyzji o ukaraniu za przekroczenie dyscyplinarne oraz prawidłowość proceduralną prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego zakończonego skazaniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest oczywiście niezasadne. 2 Skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych merytorycznych argumentów w stosunku do wywodów prawnych zawartych w zaskarżonym zarządzeniu. Zresztą takiej przekonującej argumentacji przedstawić nie mógł wobec jednoznacznej treści art. 519 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 519 k.p.k., co trafnie wskazano w zarządzeniu, od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie przysługuje możliwość wniesienia kasacji, a więc nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Podkreślić należało, że ta możliwość ma charakter wyjątkowy, o ściśle zakreślonych rygorach i nie stanowi w tym zakresie zasady. Kasacja, co również słusznie wskazano w zarządzeniu, może być wniesiona od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.p.k. Zasadnie zatem przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu, że brak jest ustawowych podstaw prawnych do wniesienia kasacji od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji dyrektora zakładu karnego o ukaraniu skazanego karą dyscyplinarną. Z tych względów należało nie uwzględnić zażalenia i utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. as