II KK 100/22

Sygn. akt II KK 100/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca) Protokolant Emilia Bieńczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Roberta Tarsalewskiego, w sprawie I. K. skazanego z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 6 lipca 2022 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 19 sierpnia 2021 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE I. K. został oskarżony o to, że: 2 I. w dniu 4 kwietnia 2021 r. w O. przy ul. P. wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci marihuany o wadze 1,98 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii; II. w dniu 4 kwietnia 2021 r. w O. przy ul. L., pokój […], wbrew przepisom ustawy posiadał środki odurzające w postaci marihuany o wadze 1,95 grama netto, tj. o czyn z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. W akcie oskarżenia prokurator zamieścił wniosek o wydanie wobec I. K. na posiedzeniu wyroku skazującego i wymierzenie uzgodnionych z nim kar jednostkowych grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych po 20 zł stawka oraz kary łącznej grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych po 20 zł stawka, orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych oraz pokryciu kosztów i opłat sądowych. Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2021 r., sygn. akt II K […], wydanym na posiedzeniu, uwzględniając wniosek prokuratora: I. oskarżonego I. K. uznał za winnego dokonania czynów zarzucanych mu w pkt I i II aktu oskarżenia, tj. wyczerpujących dyspozycje art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to, na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 37a k.k. wymierzył mu za każdy czyn karę po 70 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł; II. na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karach jednostkowych i karze łącznej grzywny (pkt I i II sentencji orzeczenia), na niekorzyść oskarżonego I. K.. Zarzucił rażące i mające 3 istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wniosku prokuratora o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego I. K. i wymierzenie uzgodnionych z nim kar grzywny, co doprowadziło do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 37a § 1 k.k., poprzez orzeczenie wobec oskarżonego za przypisane mu dwa przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii kar grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych każda, tj. poniżej granicy wskazanej w treści tego przepisu, która nie może być niższa od 100 stawek dziennych. W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w P. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek w szerszym niż deklarowany przez skarżącego zakresie. Zaskarżonym wyrokiem I. K. został skazany w trybie konsensualnym (art. 335 § 1 k.p.k.). Autor kasacji zasadnie wskazał, że procedując w przedmiocie wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy, Sąd był zobowiązany dokonać szczegółowej weryfikacji nie tylko okoliczności zdarzenia, ale także całokształtu zaproponowanego rozstrzygnięcia w zakresie sankcji karnej (art. 343 § 7 k.p.k. i art. 335 § 1 k.p.k.). Słusznie też podniósł, że obowiązek ten w części, tj. w zakresie zbadania poprawności zaproponowanej kary nie został zrealizowany, ponieważ wniosek prokuratora zawierał oczywiście wadliwą propozycję dotyczącą uzgodnionego wcześniej z podejrzanym wymiaru kary. Zawarto w nim bowiem postulat orzeczenia kar grzywny w wymiarze 70 stawek dziennych każda, zupełnie pomijając to, że za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii granica kary grzywny nie może być niższa od 100 stawek dziennych (art. 37a § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020 r.). 4 Sąd Rejonowy w P. tej kwestii nie dostrzegł. Rozpoznając sprawę na posiedzeniu w dniu 19 sierpnia 2021 r., wydał wyrok skazujący, w którym wymierzył za każdy czyn karę po 70 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł, a w konsekwencji na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną 120 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł, przez co zdublował uchybienie zawarte we wniosku prokuratora. Słusznie więc autor kasacji podniósł, że orzeczenie to było obarczone rażącą i mającą istotny wpływ na jego treść obrazą przepisów prawa procesowego - art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., prowadzącą w konsekwencji do rażącego naruszenia art. 37a § 1 k.k. Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że z obowiązku rozpoznania skargi kasacyjnej jedynie w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 536 k.p.k.) wynika brak związania Sądu Najwyższego zgłoszonymi w niej wnioskami. To bowiem treść zarzutu i wynikającego z niego uchybienia, w powiązaniu z kierunkiem zaskarżenia określa jego granice (zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2018 r., V KK 498/17). Stąd też Sąd Najwyższy, uwzględniając zarzut kasacji – wbrew wnioskowi w niej zawartemu i wbrew jednoznacznie określonemu zakresowi zaskarżenia – uchylił w całości zaskarżony wyrok. Takie rozstrzygnięcie daje możliwość, w ramach ponownego rozpoznania sprawy, podjęcia przez Sąd Rejonowy w P., próby modyfikacji wniosku prokuratora i zastosowanie zaproponowanego w nim trybu postępowania. W wypadku uznania, że brak do tego podstaw - Sąd ten powinien rozpoznać sprawę na zasadach ogólnych. Sąd Rejonowy w P., ponownie orzekając w kwestii odpowiedzialności karnej skazanego, będzie miał na względzie wskazane przez Sąd Najwyższy uwagi i działając zgodnie z unormowaniami wynikającymi z treści art. 335 i 343 k.p.k. wyda orzeczenie stosowne do obowiązującego porządku prawnego. [as] 5