II KK 192/24

II KK 192/24 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie J. M. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 maja 2024 r. wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o wstrzymanie wykonania prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt II Kzw 13/24, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt II Ko 1474/23, w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzeczonej, wobec J. M., wyrokiem Sądu Rejonowego w Rykach z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie o sygn. II K 322/19, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt II Kzw 13/24, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt II Ko 1474/23, w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzeczonej, wobec J. M., wyrokiem Sądu Rejonowego w Rykach z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie o sygn. II K 322/19 do czasu rozpoznania kasacji. II KK 192/24 2 UZASADNIENIE Rzecznik Praw Obywatelskich we wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia podniósł zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów prawa materialnego, to jest art. 75 § 4 k.k. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r.) w zw. z art. 4 § 1 k.k., polegającego na utrzymaniu w mocy orzeczenia Sądu I instancji w sytuacji gdy - w dacie orzekania przez Sąd II instancji - w stosunku do skazanego nie można było już zarządzić wykonania warunkowo zawieszonej kary, ponieważ w toku postępowania międzystacyjnego, to jest w dniu 2 stycznia 2024 r., upłynęło już 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, co winno skutkować umorzeniem postępowania wykonawczego względem J. M., gdyż uregulowanie to było względniejsze dla sprawcy w porównaniu z treścią art. 75 § 4 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. (Dz.U. z 2022 r., poz. 2600, ze zm. z Dz.U. z 2023 r. poz. 403), który wszedł w życie 1 października 2023 r. i stanowił, że zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu roku od zakończenia okresu próby. Jednocześnie autor kasacji wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, wobec J. M., na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. Wniosek o wstrzymanie Rzecznik Praw Obywatelskich uzasadnił treścią zarzutu i wniosku kasacyjnego wskazując, że wykonanie orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności spowoduje dla niego nieodwracalne następstwa w postaci odbycia tej kary, której w zaistniałej sytuacji procesowej odbyć nie powinien. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich zasługiwał na uwzględnienie. Jak wynika z utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego kasacją może nastąpić wyjątkowo, w razie zaistnienia wysokiego prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych i w związku z tym nieodwracalnością dolegliwości, jakie poniósłby skazany, bez wstrzymywania wykonania tego orzeczenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 7 września 1998 r., II KKN 262/98, 17 sierpnia 2004 r., V KK 229/04, R-OSNKW 2004, poz. 1438, 8 II KK 192/24 3 września 2004 r., V KK 214/04, R-OSNKW 2004, poz. 1513, 16 lutego 2020 r., III KK 424/20). Charakter sformułowanego w kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich zarzutu – kwestionującego trafność merytoryczną zapadłego orzeczenia, utrzymującego w mocy postanowienie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzeczonej, wobec J. M., wyrokiem Sądu Rejonowego w Rykach z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie o sygn. II K 322/19, bez wątpienia – w realiach tej sprawy – wskazuje na duże prawdopodobieństwo uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia. W takiej sytuacji oczywistym jest, nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego rozstrzygnięcia na etapie postępowania kasacyjnego – że wprowadzenie do wykonania zarządzonej kary może narazić skazanego na dolegliwość, której ponosić nie powinien. Wobec trafności argumentacji podniesionej przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia zaskarżonego kasacją należało uznać za konieczne. [PGW] (r.g.)