II KK 213/15

Sygn. akt II KK 213/15 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie P. N. oraz H. Ś., skazanych z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 sierpnia 2015r., wniosków obrońców o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. akt IX Ka 847/14, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie z dnia 16 grudnia 2013r., sygn. akt IV K 338/10, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł : wniosków nie uwzględnić. UZASADNIENIE W kasacjach wniesionych od powyższego wyroku Sądu Okręgowego obrońcy skazanych złożyli wnioski o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia, które jednak na uwzględnienie nie zasługiwały. Przewidziana w art. 532 § 1 k.p.k. prerogatywa Sądu Najwyższego ma charakter wyjątkowy, gdyż przełamuje zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.). Zastosowanie odstępstwa od tej reguły może być zatem uzasadnione jedynie rangą i charakterem zarzutów kasacyjnych, bądź szczególnymi okolicznościami sprawy, determinującymi uznanie, że wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanych nieodwracalne skutki. 2 Obrońca P.N. swój wniosek motywował tym, że skazany odbył już część z orzeczonej kary pozbawienia wolności, a nadto wymierzono mu wysoką grzywnę, co w przypadku dalszego pobytu w zakładzie karnym spowoduje konieczność orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności, a to z kolei stoi w sprzeczności z humanitarnym wykonywaniem orzeczeń. Argumentacja ta nie była przekonująca i to głównie dlatego, że powoływała się na okoliczności inne niż te – wskazane powyżej – które podlegają ocenie w ramach art. 532 § 1 k.p.k. Wprawdzie podniesione w kasacji zarzuty wymagają szczegółowego rozważenia na rozprawie, jednak ich wstępna analiza nie dawała wystarczających podstaw do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku. Obrońca H. Ś. wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku w ogóle nie uzasadnił. W odniesieniu do tego zatem skazanego pozostaje odwołać się do przedstawionej już wyżej argumentacji, wraz z wyrażeniem wstępnej oceny, że podniesione w tej kasacji zarzuty nie dają podstaw do pozytywnego zastosowania art. 532 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. l.n