III KK 495/21

Sygn. akt III KK 495/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie P. W. (W.) skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt V Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. akt II K […] na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosków. UZASADNIENIE Obrońcy P. W. w odrębnych kasacjach od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt V Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. akt II K […] – wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wnioski obu obrońców nie zasługują na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, określona w przepisie art. 532 § 1 k.p.k., ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 9 § 1 2 k.k.w. zasady wszczynania postępowania wykonawczego bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że zastosowanie tego mechanizmu winno być uwarunkowane zaistnieniem szczególnych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. W tym aspekcie przede wszystkim należy mieć na uwadze rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną, już na etapie wstępnego badania sprawy, zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Pozwala to wówczas – wyjątkowo – odstąpić od respektowania domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego orzeczenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18; z dnia 15 marca 2017 r., II KK 53/17). Mając powyższe na uwadze – aczkolwiek nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego stanowiska Sądu Najwyższego – należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania, uwzględnienie wniesionych kasacji na korzyść P. W. nie jawi się jako wysoce prawdopodobne. Konkluzja ta wynika ze wstępnej analizy zarówno uzasadnień orzeczeń sądów obu instancji, treści apelacji, jak również stanowiska prokuratora, na którym ciąży prawny obowiązek podejmowania czynności procesowych w każdym przypadku rażącego i oczywistego naruszenia prawa. Oczywiście, kwestia zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych będzie jeszcze przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie rozpoznania tych środków zaskarżenia. Wobec nieprzedstawienia innych okoliczności uzasadniających wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, brak jest podstaw do podejmowania szerszych rozważań w przedmiocie oceny jego zasadności. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.