II KK 257/16

Sygn. akt II KK 257/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie W. K. i in. skazanego z art. 258 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 października 2016 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. akt VIII K […], m.in. W. K. został skazany na karę 5 lat pozbawienia wolności. Kasację na korzyść skazanego wywiódł jego obrońca, wnosząc także o wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozstrzygnięcia kasacji. Sąd Najwyższy niejednokrotnie podnosił, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., ma wyjątkowy charakter, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Przyczyną, dla której możliwe jest zastosowanie tej instytucji, są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane, co w przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Istnienia takich względów obrońca skazanego nie wykazał, samo bowiem złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, bez jakiejkolwiek argumentacji w tej mierze, nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. 2 Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie. aw