II KK 276/16

Sygn. akt II KK 276/16 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie A. N. skazanego z art. 178a § 4 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 października 2016 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł wstrzymać w stosunku do A. N. wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 marca 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt IV K (…). UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 listopada 2015 r. Sąd Rejonowy w W. uznał oskarżonego A. N. za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 4 k.k. i za to skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem z dnia 29 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w W. zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że za podstawę orzeczonego w punkcie V wyroku świadczenia pieniężnego przyjął art. 43a § 2 k.k. Od powyższego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego A. N., w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia (k. 3 akt SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego zasługuje na uwzględnienie. 2 Analiza akt sprawy wskazuje na duże prawdopodobieństwo uznania za zasadne podniesionych w kasacji zarzutów rażącego naruszenia przepisów prawa procesowego. W szczególności, jako trafny może być oceniony, podniesiony w pkt 1 kasacji, zarzut naruszenia art. 100 § 3 i § 8 k.p.k. w zw. z art. 27 w zw. z art. 1 pkt 34 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, skoro skazanemu, bez jego winy, nie doręczono odpisu wyroku Sądu I instancji, wskutek czego został on pozbawiony prawa do zaskarżenia tego wyroku apelacją. Nie budzi przy tym wątpliwości fakt, że wykonanie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności w zaistniałej sytuacji procesowej, mogłoby spowodować dla skazanego dotkliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym jego pokrzywdzeniem. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.