II KK 378/20

Sygn. akt II KK 378/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie W. K., skazanego z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego, o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W., z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt VIII K (…), na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł : wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Obrońca skazanego w kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia, który jednakże nie został uzasadniony. Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia, określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma natomiast charakter wyjątkowy. Stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., wedle której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Prawomocny wyrok jest z założenia traktowany jako prawidłowy i sam fakt wniesienia kasacji oraz postawienia w niej zarzutów nie daje jeszcze podstaw do wstrzymania wykonania orzeczenia. Odstąpienie w trybie art. 532 § 1 k.p.k. od tej zasady może być uzasadnione wówczas, gdy już nawet przy pobieżnej lekturze 2 orzeczenie wskazuje na takie uchybienia, które powodują, że uwzględnienie skargi kasacyjnej jawi się jako wysoce prawdopodobne, a wobec osoby, co do której orzeczenie jest lub ma być wykonywane rysuje się perspektywa wystąpienia takiej sytuacji, w której wykonanie wadliwego orzeczenia prowadziłoby do nieodwracalnie niekorzystnych skutków. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje. Na obecnym etapie postępowania nie można stwierdzić zaistnienia aż tak relewantnych przyczyn dla uznania słuszności wniesionej kasacji, aby uchylenie wyroku sądu odwoławczego i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania stało się wysoce prawdopodobne. Przedmiotem rozważań związanych z oceną zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być jednakże kompleksowa, merytoryczna ocena zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. To winno podlegać weryfikacji na dalszym etapie postępowania, podczas merytorycznego rozpoznania kasacji. Nie antycypując wyniku postępowania kasacyjnego, należy obecnie stwierdzić, że podniesiona przez obrońcę argumentacja nie jest tego rodzaju, by można mówić o bezspornej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. Podniesienie zarzutów nierzetelnej kontroli odwoławczej i obrazy prawa materialnego nie przemawia automatycznie za potrzebą uznania wysokiego stopnia prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Zauważyć nadto trzeba, że oskarżyciel publiczny w pisemnej odpowiedzi na kasację ocenił wniesioną skargę kasacyjną obrońcy jako bezzasadną w stopniu oczywistym. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Najwyższy postanowił zatem jak w sentencji.