II KK 5/21

Sygn. akt II KK 5/21 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie G. G. i in. skazanego z art. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 4 marca 2021 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…) na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosków. UZASADNIENIE Obrońcy G. G. w kasacjach od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 marca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 listopada 2018 r., sygn. akt IV K (…)– wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W części motywacyjnej złożonych wniosków obrońcy (tj. adw. P. K. adw. A. B. i adw. J. B. l) wskazali na rangę zarzutów kasacyjnych oraz wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionych kasacji. Nadto, obrońcy adw. A. B. 2 oraz adw. J. B. przedłożyli dokumentację medyczną G. G. (w postaci zaświadczeń i historii choroby) na okoliczność wykazania, że wykonanie zaskarżonego wyroku pociągnie za sobą nieodwracalne i negatywne skutki dla skazanego, ze względu na jego stan zdrowia i związaną z nim konieczność odpowiedniego leczenia. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wnioski obrońców nie zasługują na uwzględnienie. Artykuł 532 § 1 k.p.k., stanowiący podstawę prawną wstrzymania wykonania orzeczenia, nie formułuje przesłanek warunkujących zastosowanie tej instytucji. Ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że podstawy wstrzymania wykonania orzeczenia należy wiązać ze szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami, które prowadzą do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, tj. wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., sygn. akt IV KK 347/03). Nie ulega też wątpliwości, że do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14). Wobec powyższego – nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego stanowiska Sądu Najwyższego – należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania, uwzględnienie wniesionych kasacji nie jawi się jako wysoce prawdopodobne, niemniej kwestia ewentualnej zasadności podniesionych w nich zarzutów, będzie przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie ich rozpoznania. Osobista ocena autorów kasacji na temat zasadności formułowanych zarzutów, nie może oczywiście determinować stanowiska Sądu Najwyższego w aspekcie braku przeciwskazań do wykonania wyroku. Akcentowany przez obronę stan zdrowia G. G. – wynikający z przedstawionej dokumentacji medycznej – sam w sobie nie może być podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem tego rodzaju okoliczności nie są przydatne do oceny zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych. Wypada tu 3 zauważyć, że względy zdrowotne mogą uzasadniać zastosowanie odpowiednich instytucji, które ustawodawca przewidział w Kodeksie karnym wykonawczym. W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.