II KK 560/22

Sygn. akt II KK 560/22 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie K. S. po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt X Ka 221/22, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 30 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 1622/21, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt X Ka 221/22, zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 30 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 1622/21, K. S. został skazany za przestępstwo z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 4 lat pozbawienia wolności. Orzeczono również wobec niego przepadek z art. 45 § 1 k.k. Od wyroku Sądu odwoławczego kasację wywiódł obrońca skazanego, opierając ją na zarzutach obrazy prawa procesowego – art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1a k.p.k. oraz art. 169 § 2 k.p.k., a także zarzucie obrazy prawa materialnego – art. 45 § 1 k.k. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu, zamieścił jednocześnie w kasacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W jego uzasadnieniu 2 podniósł, że wstępna analiza zarzutów obrazy prawa procesowego powinna wskazywać na wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia. W ocenie skarżącego duże szanse na uwzględnienie ma również zarzut obrazy prawa materialnego. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. ma, co do zasady, charakter wyjątkowy, a zatem powinno być stosowane wówczas, gdy ranga zarzutów kasacyjnych i wysoki stopień ich uprawdopodobnienia prowadzi do wniosku, że wykonywanie kary, przed rozpoznaniem kasacji, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki i tym samym łączyłoby się z wyraźnym, nieuzasadnionym pokrzywdzeniem skazanego. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że podniesione w kasacji obrońcy skazanego zarzuty nie są tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc „wręcz rzucającej się w oczy” wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego i wysokim stopniu prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej na korzyść skazanego kasacji, możliwym do stwierdzenia bez merytorycznego jej rozpoznania. Zauważyć trzeba, że oskarżyciel publiczny, odnosząc się w pisemnej odpowiedzi na kasację do trafności stawianych w niej zarzutów, ocenił wniesioną kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie. l.n