II KK 59/22

Sygn. akt II KK 59/22 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 17 lutego 2022 r., sprawy T. H. P. skazanego z art. 158 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 20 lipca 2021 r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w H. z dnia 28 września 2020 r., sygn. akt II K […], p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w H. z dnia 28 września 2020 r., sygn. akt II K […], zmienionym orzeczeniem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 20 lipca 2021 r., sygn. akt II Ka […], T. H. P. został skazany za czyn z art. 158 § 1 k.k. na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności i za czyn z art. 288 § 1 k.k. na karę 3 miesięcy ograniczenia wolności (na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzono skazanemu karę łączną 7 miesięcy ograniczenia wolności). W kasacji od całości wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzuciła rażące naruszenie prawa 2 materialnego, tj. art. 18 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. oraz prawa procesowego – art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., a także art. 440 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest niedopuszczalna z mocy prawa, wobec czego należało ją postawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przy czym ograniczenie to nie dotyczy kasacji wnoszonych przez podmioty szczególne, określone w art. 521 k.p.k., a także w wypadku podniesienia zarzutu z art. 439 k.p.k. W rozważanej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie zachodzi. T. H. P. Sąd wymierzył karę ograniczenia wolności, a w kasacji nie podniesiono żadnego zarzutu należącego do kategorii bezwzględnych powodów uchylenia orzeczenia z art. 439 k.p.k. W tym stanie rzeczy, stosownie do treści art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. kasację należało pozostawić bez rozpoznania. Na zakończenie trzeba wyjaśnić, iż odwołanie się obrońcy skazanego w uzasadnieniu kasacji do wyroku Sądu Najwyższego wydanego w sprawie V KK 473/18, jako argumentu przemawiającego za dopuszczalnością kasacji w rozważanej sprawie, jest chybione, albowiem kasację w przywołanej sprawie wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny – podmiot szczególny, którego ograniczenia we wniesieniu kasacji z art. 523 § 2 k.p.k. nie dotyczą (zgodnie z § 4 pkt 2 przepisu art. 523 k.p.k.). Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. 3 a.s.