II KK 70/24

II KK 70/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie E. K. skazanej za popełnienie czynu z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), w dniu 28 marca 2024 r., kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt X Ka 492/23 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 lutego 2023 r., sygn. akt II K 843/22, postanowił: 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2) obciążyć skazaną kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne. [PGW] UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Warszawie, po rozpoznaniu apelacji obrońcy, wyrokiem z 11 lipca 2023 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z 23 lutego 2023 r., mocą którego E. K. została uznana II KK 70/24 2 za winną popełnienia czynu zabronionego z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i na podstawie tego przepisu oraz art. 39b k.k. skazał ją na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności i orzekł wobec niej nawiązkę. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca, podnosząc w niej rażące naruszenie prawa procesowego tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. Przy tak sformułowanych zarzutach obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu. W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie zażądał oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym. Wbrew twierdzeniom skarżącego, uwagi Sądu odwoławczego nie uszedł żaden mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zarzut apelacyjny. Sąd ad quem ustosunkował się w sposób przekonujący i wyczerpujący do wszystkich zarzutów zwykłego środka odwoławczego, w tym do kwestionowanej przez stronę oceny dowodów w postaci zeznań świadków, zwłaszcza A. K. i dokonał ponownej weryfikacji dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny wyjaśnień skazanej. Trzeba zauważyć, że podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 433 § 2 k.p.k., skarżący był zobowiązany wykazać, do których zarzutów apelacji Sąd odwoławczy nie odniósł się wcale, tymczasem autor kasacji posłużył się tym przepisem do wykazywania rzekomych błędów w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji. Spowodowało to, że nadzwyczajny środek zaskarżenia w tej części został wniesiony wbrew treści art. 519 k.p.k. i art. 523 § 1 k.p.k., zaś zarzut z art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. należało ocenić jako bezskuteczny. Kasacyjny zarzut naruszenia prawa procesowego powinien natomiast przedstawiać uchybienie obciążające wyrok Sądu odwoławczego, wskazujące na to, że Sąd ten niewłaściwie przeprowadził kontrolę apelacyjną. Oceniany zarzut takiego charakteru nie miał, przez co nie spełniał ustawowych wymogów zarzutu kasacyjnego. Lektura pisemnych motywów orzeczenia prowadziła do wniosku, że II KK 70/24 3 argumentacja Sądu Okręgowego w Warszawie w pełni zrealizowała wymogi statuuowane we właściwych przepisach. Wobec tego, że obrońca w dalszym ciągu usiłuje ekskulpować skazaną przerzucając całą winę na M. W. oraz podważając rzetelność zeznań funkcjonariusza Policji, należało krótko jedynie zauważyć, że dowody potwierdzające sprawstwo E. K. nie pozostawiają wątpliwości, że posiadała ona znaczną ilość środków odurzających. Narkotyki zostały znalezione w jej mieszkaniu i w jej obecności, a skazana, której stan psychiczny nie budził żadnych wątpliwości, podpisała protokół przeszukania oraz własne oświadczenie, że ujawnione środki odurzające należą do niej. Postawę skazanej przyjętą na obecnym etapie postępowania należy ocenić wyłącznie jako przyjętą linie obrony. W tym stanie rzeczy Sądowi Najwyższemu nie pozostawało nic innego, jak tylko oddalić kasację w trybie art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. SSN Michał Laskowski [PGW] [ms]