II KK 80/14

Sygn. akt II KK 80/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie D. K. skazanego za czyny z art. 13 § 1 k.k. zw. z art. 148 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2014 r., wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 kpk p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić. UZASADNIENIE D. K. wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt … 145/12, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. akt … 369/13 został skazany za szereg czynów, w tym za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i inne, na karę łączną 25 lat pozbawienia wolności. W związku ze skierowanymi do Sądu Najwyższego kasacjami od orzeczenia Sądu odwoławczego, obrońcy skazanego D. K. - adw. E. B. (z urzędu) oraz adw. K. T. (z wyboru) złożyły wnioski o wstrzymanie wykonania orzeczenia wobec tego skazanego (k.6 i 39, akta SN). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wnioski obrońców skazanego D. K. nie zasługują na uwzględnienie. 2 Wskazać już na wstępie należy, że samo wywiedzenie kasacji nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku, szczególnie gdy zaważy się, że zgodnie z art. 9 k.k.w., postępowanie wykonawcze wszczyna się niezwłocznie po uprawomocnieniu orzeczenia. Przyjmuje się także, że orzeczenie prawomocne jest orzeczeniem trafnym, prawidłowym, natomiast Sąd korzystający i wypowiadający się w kwestii zastosowania instytucji określonej w art. 532 § 1 k.p.k. musi powziąć przekonanie, nawet przy pobieżnej lekturze akt sprawy, iż uwzględnienie kasacji i wywiedzionych w niej zarzutów jest realne. Z jednej strony wadliwość zaskarżonego w drodze kasacji orzeczenia nie może budzić wątpliwości z drugiej zaś, muszą powstać dla skazanego lub skazanych takie okoliczności, które przekonają, że wykonanie przez nich orzeczonych kar - przed rozpoznaniem skarg - będzie rodzić poważne i nieodwracalne dolegliwości. Wprawdzie przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie zawiera katalogu warunków, od których zależne jest wtrzymanie wykonania orzeczenia, jednakże bezspornym pozostaje, iż za zastosowaniem tej instytucji przemawiać mogą jedynie okoliczności wyjątkowe. Potrzeba sięgnięcia po tę instytucję aktualizuje się dopiero wówczas, gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia, co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Przy czym w tym drugim przypadku - jak to akcentuje się w orzecznictwie (np. por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 czerwca 1996, V KKN 11/96 - S. Zabłocki, Przegląd orzecznictwa SN, Palestra 1996, nr. 5-6, s. 235) wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia powinien też zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionych w kasacji zarzutów i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., sygn.. II KK 361/13, Lex 1427396). Tymczasem obrońcy skazanego, poza zgłoszeniem przedmiotowych wniosków w kasacjach, owych wyjątkowych okoliczności nie ujawnili. 3 Nie przesądzając zatem ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.