II KKN 263/98

WyrokIzba Karna2000-12-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy posiadanie broni bez zezwolenia przez krótki okres, przez osobę będącą byłym policjantem, może być uznane za zachowanie o społecznym niebezpieczeństwie większym niż znikome?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że posiadanie broni bez zezwolenia, nawet przez krótki okres i przez byłego policjanta, może być uznane za zachowanie o społecznym niebezpieczeństwie większym niż znikome. O społecznym niebezpieczeństwie czynu decyduje całokształt elementów podmiotowo-przedmiotowych, a nie tylko czasokres posiadania broni po upływie ważności zezwolenia na jej zbycie.
Stan faktyczny
Z. P., były policjant, został skazany za posiadanie broni bez zezwolenia. Oskarżonemu odmówiono wydania zezwolenia na broń w lipcu 1995 r., a zezwolenie na jej sprzedaż, ważne do 30 kwietnia 1997 r., nie zostało przez niego wykorzystane. Broń została mu odebrana 22 maja 1997 r. Obrońca skazanego wniósł kasację, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących społecznego niebezpieczeństwa czynu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KKN 263/98 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2000 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN – Tomasz Grzegorczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r. sprawy Z. P. skazanego z art. 286 kk z 1969 r. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 24 marca 1998 r., sygn. IX Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 grudnia 1997 r., sygn. III K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazanego Z. P. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E W kasacji zarzucono naruszenie art. 1 i 26 kk z 1969 r. przez przyjęcie, że posiadanie przez skazanego broni bez zezwolenia, z uwagi na krótki okres takiego posiadania jak i osobę sprawcy (były policjant), było zachowaniem o społecznym niebezpieczeństwie większym niż znikome. Rozważając te argumenty uznać je należy za oczywiście bezzasadne. Były one podnoszone już w toku procesu i szczegółowo wypowiadał się w tej materii także sąd odwoławczy (k. 84-85). Oskarżonemu odmówiono wydania zezwolenia na broń już w lipcu 1995 r., a następnie aż do stycznia 1997 r. przedłużono zezwolenie na jej sprzedaż. To ostatnie ważne było do 30 kwietnia 1997 r. i oskarżony nie podjął przez cały ten okres, aż do odebrania mu broni 22 maja 1997 r. kroków dla jej zbycia. O społecznym niebezpieczeństwie (obecnie społecznej szkodliwości) czynu decydować musi całokształt elementów podmiotowo – przedmiotowych, a nie jedynie jak chciałby tego skarżący, sam czasokres posiadania broni po ostatecznym upływie ważności kolejnej decyzji, która dotyczyła jedynie zbycia broni. Skarżący w istocie chciał aby w trybie kasacji doszło do ponownej oceny materiału dowodowego i ustaleń sądów a przez to do ponownej oceny szkodliwości czynu przypisanego skazanemu. Tego typu zarzuty nie mają wszak nic wspólnego z wymogiem wykazania rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, jak tego wymagał art. 463a dkpk. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. aw f/es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 kkart. 1art. 463a

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy