II KO 10/26

Izba Karna2026-02-26

Skład orzekający: Michał Laskowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego, który ogranicza się do krytyki oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych, bez wskazania nowych faktów lub dowodów, może zostać uznany za oczywisty bezzasadny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego, uznając go za oczywisty bezzasadny. Wniosek ten sprowadzał się do polemiki z ustaleniami faktycznymi i oceną materiału dowodowego, nie wskazując żadnych nowych faktów lub dowodów, które nie były znane sądom orzekającym. Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k., odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jest uzasadniona, gdy z jego treści wynika oczywista bezzasadność, co ma miejsce w sytuacji braku wskazania podstaw wznowienia i ograniczenia się do krytyki dotychczasowego postępowania.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Wniosek ten opierał się na krytyce oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd. Skazany nie wskazał żadnych nowych faktów ani dowodów, które nie byłyby znane sądom orzekającym w sprawie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności.

Pełny tekst orzeczenia

II KO 10/26 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie W.M. po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 26 lutego 2026 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 43/23, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił W.M., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – wybrakowany materiał dowodowy. Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. II KO 10/26 2 540, art. 540a i 540b k.p.k. Należało odnotować, że żadna ze wskazanych w piśmie procesowym z 8 stycznia 2026 r. okoliczności nie ma charakteru nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany procedującemu w sprawie sądowi. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [WB] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 545 § 3art. 540a§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy