II KO 126/23

II KO 126/23 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie zażalenia P. W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 21 czerwca 2023 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. […], po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 listopada 2023 r., wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt III Kp 1123/23, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadnił swój wniosek tym, że prokurator Prokuratury Rejonowej w W. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków w okresie od 9 czerwca 2023 r. w powyższej prokuraturze oraz w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie przez prokuratora oraz sędziów. Na to postanowienie P. W. złożył zażalenie, które obecnie stało II KO 126/23 2 się przedmiotem procedowania. Powyższe uwarunkowania sprawiają, że sąd właściwy miejscowo do rozpoznania środka zaskarżenia nie powinien go rozpoznawać z uwagi na realne podstawy mogące determinować zarzut braku bezstronności, gdyż zarzuty formułowane są m. in. wobec wykonywania obowiązków przez sędziów tego sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Inicjatywa Sądu Rejonowego w dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie kazała się zasadna. Przesłanka dobra wymiaru sprawiedliwości, o której mowa w art. 37 k.p.k. równoznaczna jest z dbałością o jego wizerunek w odbiorze społecznym. Jeżeli zachodzą w sprawie okoliczności, które urealniają obawę o negatywny odbiór działalności orzeczniczej sądu właściwego miejscowo, przekazanie sprawy w trybie powyższego przepisu okazuje się być koniecznym instrumentem, mającym tego rodzaju implikacjom zapobiegać. Okoliczności podniesione przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie uzasadniały zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. Wystąpiła tu przesłanka do uznania, że w przypadku pozostawienia zażalenia do rozpoznania sądowi właściwemu miejscowo dobro wymiaru sprawiedliwości mogłoby być zagrożone. Postrzegać ją w tym wypadku należy jako potrzebę zagwarantowania właściwego społecznego odbioru działalności orzeczniczej sądu poprzez wykluczenie ewentualnych spekulacji, że względami mającymi wpływ na treść orzeczenia zapadłego w następstwie dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia pozostają kryteria pozamerytoryczne. W sprawie, w której zarzuty dotyczą sędziów sądu wnioskującego, realizacja tego warunku byłaby z pewnością utrudniona. Tego rodzaju niezręcznych sytuacji (mogących implikować, choćby nawet nieuzasadniony negatywny społeczny wydźwięk) należy unikać, właśnie poprzez dopuszczalną w ekstraordynaryjnym trybie zmianę właściwości miejscowej sądu (por. np. postanowienia SN: z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. V KO 3/13, LEX nr 1284787, z dnia 20 października 2016 r., V KO 70/16, LEX nr 2135822 z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. III KO 83/16, LEX nr 2147282, z dnia 12 grudnia 2018 r., V KO 81/18, LEX nr 2592822, z dnia 17 stycznia 2019, V KO 90/18, LEX nr 2609133, z dnia 5 lutego 2019, V KO 5/19, LEX nr 2616190). Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności celowe stało się zatem przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim. D. P. [ms] II KO 126/23 3