II KO 22/24

Izba Karna2024-02-28

Skład orzekający: Piotr Mirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek prokuratora o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli okoliczności uzasadniające wniosek ustały po jego złożeniu?
Ratio decidendi
Wniosek prokuratora o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. podlega pozostawieniu bez rozpoznania, jeżeli okoliczności stanowiące podstawę wniosku ustały po jego złożeniu, co czyni wniosek bezprzedmiotowym. W takiej sytuacji nie ma potrzeby rozważania zasadności wniosku ani zwracania akt sprawy sądowi pierwszej instancji w celu zajęcia stanowiska.
Stan faktyczny
Prokurator złożył wniosek o przekazanie sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu, wskazując na udział sędziego, który według jego oceny był nieuprawniony do orzekania. Po złożeniu wniosku, w wyniku zarządzenia Prezesa Sądu Okręgowego, sprawa została przydzielona innemu sędziemu, a pierwotnie wskazany sędzia nie brał udziału w składzie orzekającym. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał wniosek za bezprzedmiotowy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek prokuratora o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

II KO 22/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2024 r., w sprawie R. P. i in. wniosku prokuratora o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE W postępowaniu toczącym się przed Sądem Okręgowym Warszawa-Praga w Warszawie w sprawie R. P. i innych oskarżonych, sygn. akt V K 130/23, prokurator złożył w dniu 4 stycznia 2024 r., w trybie art. 37 § 1 k.p.k., wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku prokurator powołał się na fakt wyznaczenia do rozpoznania sprawy sędziego X.Y., co powoduje, że postępowanie prowadzone w tej sprawie, z jego udziałem, dotknięte będzie uchybieniem określonym w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. Podnosząc tę okoliczność prokurator wskazał na stanowisko wyrażone w tej kwestii w przywołanych we wniosku orzeczeniach Sądu Apelacyjnego, zgodnie z którym X.Y.. jest osobą nieuprawnioną do orzekania w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. II KO 22/24 2 Z uwagi na sytuację, która zaistniała w niniejszej sprawie już po złożeniu wniosku prokuratora, wniosek ten stał się bezprzedmiotowy. Stąd też, nie wdając się w rozważanie czy okoliczność, na której oparto wniosek, może stanowić podstawę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 § 1 k.p.k., należało pozostawić go bez rozpoznania. Z tego samego powodu pozbawionym racji byłoby zwracanie akt sprawy Sądowi Okręgowemu celem zajęcia stanowiska w trybie art. 37 § 2 k.p.k. Z akt sprawy o sygn. V K 130/23 wynika, że na skutek czynności podjętych w wykonaniu zarządzenia Prezesa Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 29 stycznia 2024 r. w sprawie częściowego podziału referatu SSO X.Y.. sprawa została przydzielona sędziemu Y.Z., a SSO X.Y.. nie bierze udziału w składzie orzekającym, który został wyznaczony do rozpoznania sprawy. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. [PGW] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 § 1 KPKart. 439 § 1 pkt 1 KPKart. 37 § 2 KPK§ 1§ 1 pkt 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026. · PDF źródłowy