II KO 32/18

Sygn. akt II KO 32/18 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie Z. B. skazanego z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2019 r. zażalenia skazanego na zarządzenie przewodniczącego II Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2019 r. o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono skazanemu przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec niespełnienia wymogu sporządzenia i podpisania takiego wniosku przez adwokata albo radcę prawnego, jak stanowi przepis art. 545 § 2 k.p.k. W zażaleniu skazany podniósł, że „nienależycie został powiadomiony o obowiązku adwokackim” i po raz kolejny wniósł o wyznaczenie mu adwokata z urzędu w celu sporządzenia przezeń wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. W tej sprawie skazany był nawet dwukrotnie pouczony o tzw. przymusie adwokackim co do wniosku o wznowienie postępowania (k. 24 i k. 37). Uprzednio co najmniej trzykrotnie w związku ze składanymi przez niego wnioskami o wznowienie postępowania w tej samej 2 sprawie skazany był informowany o tym przymusie. W niniejszym kolejnym postępowaniu okołowznowieniowym, obrońca z urzędu znów nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania w sprawie XIII K […] i nie było jakichkolwiek przesłanek do wyznaczenia następnego adwokata (k. 37). Skazany w zakreślonym terminie nie usunął braku formalnego wniosku i dlatego należało utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie jako oczywiście zasadne.