II KO 33/21

Izba Karna2021-06-14

Skład orzekający: Andrzej Tomczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy sprawa dotyczy zachowania sędziego sądu, którego właściwości miejscowej podlega rozpoznanie tej sprawy, zachodzą uzasadnione podstawy do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sytuacja, w której sprawa dotyczy zachowania sędziego sądu, którego właściwości miejscowej podlega rozpoznanie tej sprawy, może wywoływać przekonanie o braku obiektywizmu orzekających sędziów. W takich przypadkach, w celu ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości i zapewnienia swobody orzekania, dopuszczalne jest przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Stan faktyczny
Do Sądu Rejonowego w W. wpłynęły akta sprawy wraz z zażaleniem na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie dotyczącej czynu z art. 231 § 1 k.k., którego miał dopuścić się sędzia tegoż Sądu Rejonowego. Sąd Rejonowy w W. wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wskazując na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu orzekania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 33/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie z zażalenia H.P., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2021 r. wniosku Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R. UZASADNIENIE Dnia 15 marca 2021 r. do Sądu Rejonowego w W. wpłynęły akta sprawy PR 1 Ds. (…) wraz z zażaleniem H.P. z dnia 22 lutego 2021 r. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa z dnia 27 stycznia 2021 r., w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k., którego miał dopuścić się Sędzia Sądu Rejonowego w W. – P. M. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 2 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w W., sprawa bowiem dotyczy zachowania sędziego tego Sądu Rejonowego. Taka sytuacja u H.P. wywołuje, a w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego w W. W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę z zażalenia H.P. poza okręg Sądu Apelacyjnego w […]. - Sądowi Rejonowemu w R., jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu w W.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 231 § 1 KK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy