II KO 49/19

Izba Karna2019-06-26

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. jest uzasadniony, gdy oskarżony nie przedstawił przekonujących dowodów na zły stan zdrowia uniemożliwiający podróż oraz nie udokumentował potrzeby sprawowania opieki nad ojcem?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu za przedwczesny. Stwierdzono, że instytucja z art. 37 k.p.k. nie może być traktowana jako narzędzie do kontestowania orzeczeń innych sądów. Wnioskodawca nie przedstawił przekonujących dowodów na zły stan zdrowia oskarżonego, a ocena dokumentacji medycznej i stanu zdrowia powinna być dokonana przez biegłego. Podobnie, kwestia opieki nad ojcem wymagałaby sporządzenia wywiadu środowiskowego.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w W. rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Wniosek dotyczył sprawy prowadzonej od 2013 r. i opierał się na twierdzeniach o złym stanie zdrowia oskarżonego oraz konieczności sprawowania przez niego opieki nad ojcem. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 49/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie W. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2019r. wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 18 maja 2019r., sygn. akt IV K […] o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. , p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek złożony w niniejszej sprawie jest przedwczesny. Bezsprzecznie trudno nie dostrzec tego, że postanowienie w trybie art. 36 k.p.k. zostało wydane dopiero po uchyleniu wyroku przez Sąd Odwoławczy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. I choć istniały formalne podstawy do podjęcia takiej decyzji – konieczność bezpośredniego przesłuchania trzech świadków – to trudno znaleźć usprawiedliwienie dla takiej treści orzeczenia, w sytuacji gdy sprawa przez Sąd Rejonowy w G. jest rozpoznawana od 2013r. Niemniej stwierdzić też wypada, że instytucja z art. 37 k.p.k. nie może być traktowana jako narzędzie do kontestowania orzeczeń innych sądów. Wskazać zatem należy, że na poparcie twierdzeń o złym stanie zdrowia oskarżonego, wnioskodawca nie przestawił przekonujących dowodów. Obrońca 2 oskarżonego dołączył co prawda do swego pisma plik zaświadczeń lekarskich – k. 1128, lecz to rolą biegłego – jako osoby dysponującej wiedzą specjalistyczną – winno być w takiej sytuacji dokonanie oceny tej dokumentacji i stanu zdrowia oskarżonego, a następnie przestawienie opinii, czy rzeczywiście nie może on, bez zagrożenia dla swego zdrowia, odbyć podróży na trasie G. - W.. Dopiero po uzyskaniu takiej opinii możliwe będzie ocenienie tej sytuacji z punktu widzenia spełnienia przesłanek z art. 37 k.p.k. To samo dotyczy kwestii opieki nad ojcem oskarżonego. W tym zakresie powinien bowiem zostać sporządzony przynajmniej wywiad środowiskowy, z którego wynikałoby, czy nie istnieją inne osoby, które taką opiekę mogłyby świadczyć pod nieobecność W. R.. Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 37 KPKart. 36 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy