II KO 51/16

Izba Karna2017-04-20

Skład orzekający: Waldemar Płóciennik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie wniosku o wznowienie postępowania przez skazanego lub jego obrońcę skutkuje pozostawieniem tego wniosku bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że cofnięcie wniosku o wznowienie postępowania przez skazanego lub jego obrońcę jest skuteczne i prowadzi do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, o ile nie zaistniały uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. W takiej sytuacji stosuje się przepisy dotyczące cofnięcia wniosku o apelację lub kasację.
Stan faktyczny
Skazany J. F. złożył wniosek o wznowienie postępowania. Następnie, pismem z dnia 20 lutego 2017 r., skazany oświadczył, że cofa wniesiony wniosek. Obrońca skazanego również cofnęła wniosek o wznowienie postępowania, jednocześnie wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania, zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania wznowieniowego oraz zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata koszty zastępstwa procesowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 51/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy J. F. w przedmiocie pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania wobec jego cofnięcia na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. art. 432 k.p.k. postanowił: 1. pozostawić wniosek o wznowienie bez rozpoznania, 2. zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania wznowieniowego, 3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. A. – Kancelaria Adwokacka w W. – kwotę 442,80 zł (czterystu czterdziestu dwóch złotych osiemdziesięciu groszy), w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Pismem datowanym na dzień 20 lutego 2017 r. skazany J. F. oświadczył, że cofa wniesiony w jego sprawie wniosek o wznowienie postępowania wniesiony (k. 60 akt SN). W związku z powyższym obrońca skazanego pismem z dnia 21 marca 2017 r. cofnęła wniosek o wznowienie postepowania sądowego. Jednocześnie wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania za udzieloną z urzędu pomoc prawną, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości a ni w części. 2 Ponieważ w sprawie nie zaistniały uchybienia wymienione w art. 439 k.p.k. cofnięcie wniosku należało uznać za skuteczne i pozostawić go bez rozpoznania, stosownie do treści art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. Złożony przez obrońcę skazanego wniosek o zasądzenie kosztów podlega uwzględnieniu, bowiem znajduje podstawę prawną w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. 2016 r., poz. 1999 ze zm.), zaś wysokość zasądzonej kwoty wynika z § 17 ust. 4 pkt 1 w związku z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1714). W tej sytuacji Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 545 § 1 KPKart. 432 KPKart. 439 KPKart. 545 § 2 KPKart. 430 § 1 KPKart. 29 ust. 1§ 1§ 2§ 17 ust. 4§ 4 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy