II KO 65/17

Izba Karna2018-03-15

Skład orzekający: Rafał Malarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego osobiście przez skazanego i niepodpisanego przez adwokata lub radcę prawnego, jest prawidłowe, gdy skazany nie uzupełnił tego braku formalnego pomimo wezwania?
Ratio decidendi
Zażalenie skazanego na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania nie zasługiwało na uwzględnienie. Wniosek ten obarczony był brakiem formalnym z art. 545 § 2 k.p.k., polegającym na braku sporządzenia i podpisu przez adwokata lub radcę prawnego, który nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie. Przydzielony obrońca z urzędu nie był zobowiązany do podpisania wniosku sporządzonego osobiście przez skazanego, a jedynie do przedstawienia opinii o braku podstaw do jego wniesienia, co uczynił.
Stan faktyczny
Skazany T. R. złożył wniosek o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego. Wniosek ten został sporządzony osobiście przez skazanego i nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 545 § 2 k.p.k., tj. nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, skazany nie uczynił tego, a przydzielony mu obrońca z urzędu nie podpisał wniosku, przedstawiając opinię o braku podstaw do jego wniesienia. Przewodniczący Sądu Najwyższego wydał zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 65/17 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie T. R. skazanego z art. 210 § 1 k.k. z 1969r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 15 marca 2018r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2017r., sygn. akt II Ko 65/17, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 czerwca 1995r., sygn. akt II AKr […], p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] złożony przez T. R. obarczony był brakiem formalnym z art. 545 § 2 k.p.k., który nie został uzupełniony w trybie art. 120 § 1 k.p.k., pomimo stosownych zarządzeń wzywających skazanego do usunięcia tego braku poprzez złożenie wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego. 2 Wskazać należało, że wbrew twierdzeniom skarżącego, przydzielony skazanemu obrońca z urzędu nie był zobligowany do podpisania wniosku opracowanego przez skazanego osobiście, gdyż nie bez przyczyny ustawa przewiduje w art. 545 § 2 k.p.k. tzw przymus adwokacki lub radcowski przy sporządzaniu wniosku o wznowienie postępowania. Wykonanie tej czynności przez podmiot profesjonalny wiąże się z potrzebą zapewnienia odpowiedniego poziomu wniosków oraz ich merytoryczną poprawnością. W sprawie T. R. adwokat przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia takiego wniosku, co obszernie uargumentował. Jednocześnie skazany nie złożył wniosku sporządzonego przez obrońcę z wyboru. Procedowanie w kwestii odmowy przyjęcia wniosku sporządzonego osobiście przez skazanego było w pełni prawidłowe, zaś wobec faktu, że w sprawie nie wystąpiła żadna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2017r. należało utrzymać w mocy. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 210 § 1 KKart. 545 § 2 KPKart. 120 § 1 KPKart. 439 § 1 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy