art. 210 § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
Znaczenie przepisu (AI)
Typ czynu zabronionego polegającego na porzuceniu małoletniego poniżej 15. roku życia lub osoby nieporadnej ze względu na stan psychiczny lub fizyczny, gdy sprawca jest zobowiązany do jej troszczenia się. Przewiduje odpowiedzialność karną za samo porzucenie oraz zaostrzoną odpowiedzialność w przypadku skutku śmiertelnego.Treść przepisu
Art. 210. § 1. Kto wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę porzuca, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. § 2. Jeżeli następstwem czynu jest śmierć osoby określonej w § 1, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 15.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 478 powołań w bazie.
- WZP 1/87 1987-06-29Military
- I KR 104/86 1986-04-17Criminal
- II KR 257/78 1978-11-30Criminal
- V KR 341/74 1974-12-18Criminal
- IV KR 247/70 1971-01-25Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy