I KR 104/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Dominikowski.Sędziowie SN: C. Gajewski, del. J. Frątczak (spraw.).SentencjaSąd Najwyższy w Warszawie Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 1986 r. sprawy A.M., W.O., J.T., A.O., A.O. i E.B., oskarżonych z art. 208 k.k., 203 k.k. w związku z art. 58 i 60 § 1 k.k., art. 210 § 2 k.k. w związku z art. 60 § 1 i 3 k.k., 18 § 1 i 2 k.k. w związku z art. 210 § 2 k.k., art. 208 k.k., 203 § 1 k.k. w związku z art. 58 k.k. z powodu rewizji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 11 grudnia 1985 r. sygn. II K 48/85:I.zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:a) uchyla orzeczenia o karach łącznych co do A.M., W.O. i J.T.b)uznaje, iż czyny opisane w pkt II i III oraz w pkt IV i V aktu oskarżenia stanowią jedno przestępstwo wypełniające dyspozycje art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k.,c) za ten czyn skazuje: A.M. na podstawie art. 210 § 2 w zb. z art. 156 § 1 k.k. i art. 36 § 3 k.k. oraz art. 40 § 1 pkt 3 k.k. na 12 (dwanaście) lat pozbawienia wolności i 500.000 zł (pięćset tysięcy) grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na dalsze 500 dni zastępczej kary pozbawienia wolności oraz pozbawia go praw publicznych na okres lat 8 (ośmiu), zaś W.O. na podstawie art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k. i 60 § 1 i 3 k.k., 36 § 3 k.k. i 40 § 1 pkt 3 k.k. na 10 (dziesięć) lat pozbawienia wolności i 500.000 zł (pięćset tysięcy) grzywny i z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na dalsze 500 dni zastępczej kary pozbawienia wolności, oraz pozbawienia go praw publicznych na okres lat 6 (sześciu),d)ustala w stosunku do A.M. nową karę łączną w rozmiarze 13 (trzynaście) lat pozbawienia wolności i 500.000 zł (pięćset tysięcy) grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na dalsze 500 dni zastępczej kary pozbawienia wolności,e)uznając, że czyn osk. J.T. opisany w pkt VII aktu oskarżenia polegał jedynie na przyjęciu łańcuszka z wisiorkiem imitującego złoto wartości nie przekraczającej 1.000 zł pochodzącego z przestępstwa, wyczerpującego dyspozycje art. 122 k.w. umarza postępowanie w tym zakresie,f)łagodzi orzeczoną A.O. karę łączną do 8 (osiem) lat pozbawienia wolności i 250.000 zł (dwieście pięćdziesiąt) grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia w terminie na dalsze 250 dni zastępczej kary pozbawienia wolności;II.uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do A.O. i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w B. do ponownego rozpoznania;III.w pozostałych częściach zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;IV.zasądza tytułem opłaty na rzecz Skarbu Państwa od A.M. 112.000 zł, od W.O. 112.000 zł, od J.T. 48.400 zł, od A.O. 62.000 zł za obie instancje, natomiast od E.B. 48.400 zł za drugą instancję i obciąża ich kosztami postępowania odwoławczego;V.zasądza od Skarbu Państwa na rzecz zespołów adwokackich Nr 1 i 22 w W. i Nr 1 w B. po 2.200 zł za obronę z urzędu przed Sądem Najwyższym.Uzasadnienie faktyczneAktem oskarżenia A.M. oskarżono o to, że:I. w okresie od 1982 r. do stycznia 1985 r. w rejonie województwa b. działając w warunkach przestępstwa ciągłego wspólnie i w porozumieniu z E.B. i J.T. dopuścił się 17 kradzieży i kradzieży z włamaniem zabierając w celu przywłaszczenia różne mienie o łącznej wartości 538.551 zł, w tym na szkodę jednostki gospodarki uspołecznionej o wartości 27.551 zł, a pozostałą na szkodę osób fizycznych w ten sposób, że:1.w roku 1982 w W. wspólnie z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 15.000 zł na szkodę P.D.,2.w kwietniu 1983 r. w M. wspólnie z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 15.000 zł na szkodę J.O.,3.w maju 1983 r. w A. wspólnie z J.T. zabrał w celu przewłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 30.000 zł na szkodę K.K.,4.w czerwcu 1983 r. w R. wspólnie z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 14.000 zł na szkodę S.K.,5.w czerwcu 1983 r. w O. z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 12.000 zł na szkodę T.M.,6.w czerwcu 1983 r. w M. wspólnie z E.B. po uprzednim wyjęciu szyby z okna włamał się do mieszkania, skąd zabrał w celu przywłaszczenia radio sieciowe, pasiak, chustę, kapę i dwie paczki papierosów "Popularne" o łącznej wartości 7.000 zł na szkodę E.K.,7.w lipcu 1983 r. w S. wspólnie z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 15.000 zł na szkodę E.P.,8.w lipcu 1983 r. w Z. wspólnie z E.D. zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce wartości 30.000 zł na szkodę P.R.,9.w dniu 1 września 1983 r. w S. po uprzednim wyłamaniu drzwi wszedł do owczarni wspólnie z E.B., skąd zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 40.000 złotych na szkodę M.N.,10.we wrześniu 1983 r. w M. wspólnie z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 15.000 zł na szkodę J.O.,11.w październiku 1983 r. w M. wspólnie z E.B. i J.T. po ukręceniu metalowym prętem kłódki i wyrwaniu skobla włamał się do kurnika, skąd zabrał w celu przywłaszczenia indyki i kury o łącznej wartości 33.000 zł na szkodę N.L.,12.w listopadzie 1983 r. w K. zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce wartości 30.000 złotych na szkodę G.W.,13. w listopadzie 1983 r. w B. wspólnie z J.T. po ukręceniu kłódki w drzwiach włamał się do mieszkania, skąd zabrał w celu przywłaszczenia kożuch, płaszcze, zegarek, kapy, dywan i sztućce o łącznej wartości 115.000 złotych na szkodę A.K.,14.w nocy z 29/30 września 1984 r. w R. zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 40.000 zł na szkodę S.K.,15.we wrześniu 1984 r. w P. wspólnie z J.T. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 30.000 złotych na szkodę S.B.,16.w listopadzie 1984 r. w S. wspólnie z E.B. zabrał w celu przywłaszczenia 5 indyków i dwie kury o łącznej wartości 20.000 zł na szkodę M.B.,17.w styczniu 1985 r. w B. po wyłamaniu skobla i zamka w drzwiach magazynu wszedł do sklepu spożywczo-przemysłowego skąd zabrał w celu przywłaszczenia wódkę m-ki "Vistula" i papierosy o łącznej wartości 27.561 zł na szkodę Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w S., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn z art. 208 k.k., 203 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k. i w zw. z art. 60 § 1 k.k.;II. w dniu 26 stycznia 1985 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z W.O. w celu zaboru mienia stosując gwałt przez bicie latarką elektryczną i metalowym tłuczkiem po całym ciele, kopiąc butami, po użyciu gazu obezwładniającego, skrępowaniu rąk i nóg oraz zakneblowaniu ust doprowadził S.R. do stanu bezbronności, zabierając w celu przywłaszczenia na jej szkodę pieniądze w kwocie 400.000 złotych, 730 dolarów USA i biżuterię o łącznej wartości 135.000 złotych, przy czym na skutek pobicia S.R. doznała ran tłuczonych głowy, złamania nosa, wstrząśnięcia mózgu i szeregu podbiegnięć krwawych, co naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na czas powyżej 7 dni,tj. o przestępstwo z art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k.;III. w dniu 26 stycznia 1985 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z W.O., w celu zaboru mienia stosując gwałt przez bicie metalowym narzędziem i kopaniu butami po całym ciele oraz grożąc natychmiastowym użyciem noża przystawionego do szyi po użyciu gazu obezwładniającego, związaniu rąk i nóg oraz zakneblowaniu ust doprowadził S.R. do stanu bezbronności zabierając wspólnie w celu przywłaszczenia na jego szkodę pieniądze w kwocie 400.000 złotych, 730 dolarów USA i biżuterię o łącznej wartości 135.000 złotych,tj. o przestępstwo z art. 210 § 2 k.k.W.O. o to, że:IV. w dniu 26 stycznia 1985 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z A.M. w celu zaboru minia, stosując gwałt przez bicie metalowym narzędziem i kopiąc butami po całym ciele, grożąc natychmiastowym użyciem noża przystawionego do szyi po użyciu gazu obezwładniającego, skrępowaniu rąk i nóg oraz zakneblowaniu ust doprowadził S.R. do stanu bezbronności zabierając wspólnie w celu przywłaszczenia na jego szkodę pieniądze w kwocie 400.000 zł, 730 dolarów USA i biżuterię o łącznej wartości 135.000 złotych, na skutek czego S.R. doznał stłuczenia głowy z rozległą raną, wstrząśnienia mózgu i licznych (...), co naruszyło prawidłowe funkcje narządów ciała na czas powyżej 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn z art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 w zw. z art. 60 § 1 i 3 k.k.;V. w dniu 26 stycznia 1985 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z A.M., który w celu zaboru mienia stosując gwałt przez bicie latarką elektryczną, metalowym tłuczkiem i kopiąc butami po całym ciele, po użyciu gazu obezwładniającego, związaniu rąk i nóg oraz zakneblowaniu ust doprowadził S.R. do stanu bezbronności, zabierając wspólnie w celu przywłaszczenia na jej szkodę pieniądze w kwocie 400.000 złotych, 730 dolarów USA i biżuterię o łącznej wartości 135.000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne.J.T. o to, że:VI. w okresie od maja 1983 r. do września 1984 r. w rejonie województwa b., działając w warunkach przestępstwa ciągłego wspólnie i w porozumieniu z A.M. i E.B. dopuściła się 5 kradzieży i kradzieży z włamaniem, zabierając w celu przywłaszczenia różne mienie o łącznej wartości 263.000 zł na szkodę osób fizycznych w ten sposób, że:1.w maju 1983 r. w A. wspólnie z A.M. zabrała w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 30.000 zł na szkodę K.K.,2.w październiku 1983 r. w M. wspólnie i w porozumieniu z A.M. i E.B. po ukręceniu kłódki i wyłamaniu metalowym prętem skobla włamała się do kurnika, skąd zabrała w celu przywłaszczenia indyki i kury o łącznej wartości 83.000 zł na szkodę N.L.,3.w listopadzie 1983 r. w B. wspólnie z A.M. po ukręceniu metalowym prętem kłódki w drzwiach włamała się do mieszkania, skąd zabrała w celu przywłaszczenia kożuch, płaszcz, zegarek, dywan, kapy i sztućce o łącznej wartości 115.000 zł na szkodę A.K.,4.wiosna 1984 r. w K. wspólnie z E.B. zabrała w celu przywłaszczenia owcę wartości 15.000 zł na szkodę A.K.,5.we wrześniu 1984 r. w P. wspólnie z A.M. zabrała w celu przywłaszczenia owcę wartości 50.000 złotych na szkodę S.B.,tj. o przestępstwo z art. 208 k.k., 203 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k.;VII. w dniach od 24 stycznia 1985 r. do 26 stycznia 1985 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z A.O. i A.O. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podżegając nakłoniła A.M. i W.O. do dokonania napadu rabunkowego na osobach S. i S.R. przez to, że wiedząc o planowanym rozboju temu nie przeciwdziałała, a podżegała do jego wykonania oraz udzieliła im pomocy w popełnieniu wspólnie tego czynu w ten sposób, iż w dniu 25 stycznia 1985 r. udała się z wymienionymi do mieszkania małżeństwa R. i podając się za urzędnika państwowego dokonywał jego penetracji, sporządzała fikcyjne dokumenty mające uzasadniać legalność działania, zbierała dane personalne pokrzywdzonych, czyniła starania o nakłonienie innych osób do współudziału w napadzie, a po jego dokonaniu przyjęła od W.O. złoty łańcuszek,tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 210 § 1 k.k.A.O. o to, że:VIII. na przełomie października i listopada 1983 r. w B. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dopuścił się kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po wyłamaniu krat zabezpieczających okno wszedł do wnętrza magazynu, skąd zabrał w celu przywłaszczenia dwa dywany, pięć kożuchów, dwie pelisy, jesionki i inną garderobę oraz bieliznę o łącznej wartości 259.336 złotych na szkodę Zakładu Pralniczego "F." w B., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności, będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn z art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k.,IX. w grudniu 1984 r. w B. celu osiągnięcia korzyści majątkowej po odgięciu gwoździ zabezpieczających okno i po jego wyjęciu z ramy wszedł do piwnicy domu przy ul. J., skąd zabrał w celu przywłaszczenia ok. 10 słoików z grzybami o łącznej wartości ok. 2.000 zł na szkodę B.W., przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia walności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn z art. 203 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k.,X. w okresie od grudnia 1984 r. do 26 stycznia 1985 r. w B., działając wspólnie i w porozumieniu z A.O. i J.T. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podżegając nakłonił A.M., W.O. do dokonania napadu rabunkowego na S. i S.R. oraz udzielił im pomocy przez to, że wskazał dom pokrzywdzonych, poinformował o posiadanych przez nich środkach pieniężnych i walucie obcej, dostarczył ręczny miotacz gazu obezwładniającego, a przed dokonaniem napadu udostępnił swoje pomieszczenie do omówienia planu napadu, przetrzymywał w nim A.M. i J.T. dostarczając im pożywienia, zaś po dokonanym napadzie przyjął od W.O. pieniądze w kwocie 50.000 zł oraz część skradzionej biżuterii w zamian za pomoc w dokonanym napadzie, przy czym czynu tego dopuści się w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad 6 miesięcy pozbawienia wolności będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne,tj. o czyn z art. 18 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 210 § 1 k.k. i w zw. z art. 60 § 1 i 3 k.k.E.B. o to, że:XII. w okresie od 1982 r. do 30 listopada 1984 r. w rejonie województwa b., działając w warunkach przestępstwa ciągłego wspólnie i w porozumieniu z A.M i J.T. dopuścił się kradzieży i kradzieży z włamaniami, zabierając w celu przywłaszczenia różne mienie o łącznej wartości 281.000 zł na szkodę osób fizycznych w ten sposób, że:1.w roku 1982 w W. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia owcę o wartości 15.000 złotych na szkodę P.D.,2.w kwietniu 1983 r. w M. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia owcę o wartości 15.000 zł na szkodę J.O.,3.w czerwcu 1983 r. w R. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 14.000 zł na szkodę S.K.,4.w czerwcu 1983 r. w O. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia owcę o wartości 12.000 zł na szkodę T.M.,5.w czerwcu w M. wspólnie z A.M. po wyjęciu szyby z okna włamał się do mieszkania, skąd zabrał w celu przywłaszczenia radio sieciowe, pasiak, chustę, kawę i dwie paczki papierosów "Popularne" o łącznej wartości 7.000 zł na szkodę E.K.,6.w lipcu 1983 r. w S. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia owcę o wartości 15.000 zł na szkodę E.P.,7.w lipcu 1983 r. w Z. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 30.000 zł na szkodę P.R.,8.w dniu 1 września 1983 r. w S. wspólnie z A.M. po wyłamaniu drzwi, włamał się do owczarni, skąd zabrał w celu przywłaszczenia dwie owce o łącznej wartości 40.000 zł na szkodę M.N.,9.we wrześniu 1983 r. w M. wspólnie z A.M. zabrał w celu przywłaszczenia owcę o wartości 15.000 zł na szkodę J.O.,10.w październiku 1983 r. w M. wspólnie z A.M. i J.T. po ukręceniu i wyrwaniu skobla za pomocą pręta metalowego włamał się do kurnika, skąd zabrał w celu przywłaszczenia indyki i kury o łącznej wartości 23.000 zł na szkodę N.L.,11.wiosną 1984 r. w K. wspólnie z J.T. zabrał w celu przywłaszczenia owcę wartości 15.000 zł na szkodę A.K.,12.w dniu 30 listopada 1984 r. w S. wspólnie z A.M. z kurnika zabrał w celu przywłaszczenia pięć indyków i dwie kury o łącznej wartości 20.000 złotych na szkodę M.B.,tj. o przestępstwo z art. 208 k.k. i 203 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k.Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 11 grudnia 1985 r. sygn. (...):Oskarżonego A.M. uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to skazano:-za czyn opisany w pkt I z mocy art. 208 k.k. w zb. z art. 203 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k. i art. 60 § 1 k.k. oraz art. 36 § 3 k.k. na karę 6 (sześć) lat pozbawienia wolności i 300.000 (trzysta tysięcy) złotych grzywny, przy czym za podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności przyjmuje art. 208 k.k., a ponadto z mocy art. 62 § 1 k.k., art. 63 § 1 i § 3 pkt 4 k.k. orzeka nadzór ochronny na okres 5 (pięciu) lat z zobowiązaniem powstrzymania się od nadużywania alkoholu,-za czyn opisany w pkt II z mocy art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k. i art. 36 § 3 oraz za czyn opisany w pkt III z mocy art. 210 § 2 k.k. i art. 36 § 3 k.k. na karę po 12 (dwanaście) lat pozbawienia wolności i po 700.000 (siedemset tysięcy) złotych grzywny, a nadto w odniesieniu do obu tych czynów z mocy art. 40 § 1 pkt 3 k.k. i art. 44 § 1 k.k. orzeka pozbawienie praw publicznych na okres po 8 (osiem) lat.Na mocy art. 66 k.k. art. 67 § i k.k., art. 70 § 1 k.k. i art. 71 k.k. wymierza oskarżonemu A.M. karę łączną 15 (piętnaście) lat pozbawienia wolności i 1.000.000 (jeden milion) złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia na 3 (trzy) lata zastępczej kary pozbawienia wolności oraz orzeka pozbawienie praw publicznych na 10 (dziesięć) lat.Oskarżonego W.O. uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za czyn opisany w pkt IV z mocy art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i 3 k.k. i art. 36 § 3 k.k. oraz za czyn opisany w pkt V z mocy art. 210 § 2 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i 3 k.k. i art. 36 § 3 k.k. skazano go na karę po 10 (dziesięć) lat pozbawienia wolności i po 500.000 (pięćset tysięcy) zł grzywy, a nadto w odniesieniu do obu tych czynów z mocy art. 40 § 1 pkt 3 k.k. i art. 44 § 1 k.k. orzeczono pozbawienie praw publicznych na okres po 6 (sześć) lat.Na mocy art. 66 k.k., art. 67 § 1 k.k., art. 70 § 1 k.k. i art. 71 k.k. wymierzono oskarżonemu O. karę łączną 13 (trzynaście) lat pozbawienia wolności i 700.000 (siedemset tysięcy) złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia na 3 (trzy) lata zastępczej kary pozbawienia wolności oraz orzeczono pozbawienia praw publicznych na 8 (osiem) lat. Na mocy art. 62 § 1 k.k. i art. 63 § 1 i 3 pkt 3 i 4 k.k. orzeka wobec W.O. nadzór ochronny na 5 (pięć) lat z zobowiązaniem wykonywania starej pracy zarobkowej i powstrzymania się od nadużywania alkoholu.Oskarżoną J.T. uznano za winną popełnienia zarzucanych jej czynów i za to skazano:-za czyn opisany w pkt VI z mocy art. 208 k.k. w. zb. z art. 203 § 1 k.k. w zw. z art. 53 k.k. i art. 36 § 3 k.k. na karę 4 (cztery) lata pozbawienia wolności i 200.000 (dwieście tysięcy) złotych grzywny przyjmując za podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności art. 208 k.k.,-za czyn opisany w pkt VII z mocy art. 18 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 210 § 1 k.k. i art. 36 § 3 k.k., a nadto art. 40 § 1 pkt 3 k.k. i art. 44 § 1 k.k. na karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności i 200.000 (dwieście tysięcy) złotych grzywny oraz orzeczono pozbawienie praw publicznych na 5 (pięć) lat.Na mocy art. 66 k.k., art. 67 § 1 k.k., art. 70 § 1 k.k. i art. 71 k.k. wymierzono oskarżonej J.T. karę łączną 7 (siedem) lat pozbawienia wolności, 300.000 (trzysta tysięcy) złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia na zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie 600 zł i orzeczono pozbawienie praw publicznych na 5 (pięć) lat.Oskarżonego A.O. uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to skazano:-za czyn opisany w pkt VIII z mocy art. 208 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. i art. 36 § 3 k.k. na karę 5 (pięć) lat pozbawienia wolności i 200.000 (dwieście tysięcy) złotych grzywny,-za czyn opisany w pkt IX z mocy art. 200 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k. i art. 36 § 3 k.k. na karę 2 (dwa) lata pozbawienia wolności i 50.000 (pięćdziesiąt tysięcy) złotych grzywny;-za czyn opisany w pkt X z mocy art. 18 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 210 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i 3 k.k., art. 36 § 3 k.k., a nadto art. 40 § 1 pkt 3 k.k. i art. 44 § 1 k.k. na karę 6 (sześć) lat pozbawienia wolności i 200.000 (dwieście tysięcy) złotych grzywny oraz orzeczono pozbawienie praw publicznych na 7 (siedem) lat.Na mocy art. 66 k.k., art. 67 § 1 k.k., art. 70 § 1 k.k. i 71 k.k. wymierzono oskarżonemu A.O. karę łączną 10 (dziesięć) lat pozbawienia wolności, 400.000 (czterysta tysięcy) złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia na zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie 600 zł i orzeczono pozbawienie praw publicznych na 7 (siedem) lat.Na mocy art. 62 § 1 k.k., art. 63 § 1 i 3 pkt 4 k.k. orzeczono wobec A.O. nadzór ochronny na 5 (pięć) lat z zobowiązaniem powstrzymania się od nadużywania alkoholu.Oskarżonego A.O. uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XI i za to z mocy art. 18 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 210 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 i 3 k.k. i art. 36 § 3 k.k. skazano go na karę 12 (dwanaście) lat pozbawienia wolności i 500.000 (pięćset tysięcy) złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia na zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie 600 złotych.Na mocy art. 40 § 1 pkt 3, art. 44 § 1 k.k. oraz art. 62 § 1 k.k. i art. 63 § 1 i 3 pkt 3 i 4 k.k. orzeczono wobec A.O. pozbawienie praw publicznych na 8 (osiem) lat i nadzór ochronny na 5 (pięć) lat z zobowiązaniem wykonywania pracy zarobkowej oraz powstrzymania się od nadużywania alkoholu.Oskarżonego E.B. uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt XII i za to z mocy art. 208 k.k. w zb. z art. 203 § 1 k.k. w zw. z art. 58 k.k. i art. 36 § 3 k.k. skazano go na karę 4 (cztery) lata pozbawienia wolności i 200.000 (dwieście tysięcy) złotych grzywny z zamianą w razie nieuiszczenia na zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie 600 złotych, przy czym za podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności przyjmuje art. 208 k.k.Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczano okresy tymczasowego aresztowania:-A.M. od dnia 19 marca 1985 r. do dnia 11 listopada 1985 r.,-W.O. od dnia 6 lutego 1985 r. do dnia 22 sierpnia 1985 r.,-J.T. od dnia 19 marca 1985 r. do dnia 5 września 1985 r.-A.O. od dnia 19 marca 1985 r. do dnia 24 września 1985 r., i od dnia 30 października 1985 r. do dnia 11 grudnia 1985 r.,-A.O. od dnia 25 marca 1985 r. do dnia 11 grudnia 1985 r.,-E.B. od dnia 23 mają 1985 r. do dnia 11 grudnia 1985 r.Zasądzono tytułem opłaty na rzecz Skarbu Państwa od A.M. - 212.000 zł, od W.O. - 152.000 zł, od J.T. - 72.000 zł, od A.O. - 92.000 zł, od A.O. - 112.000 zł i od E.B. - 48.400 zł, zaś kosztami postępowania w sprawie obciąża oskarżonych w części od każdego przypadającej.Zasądzono od A.M. na rzecz Państwowego Zakładu Ubezpieczeń II Inspektora w B. kwotę 27.551 (dwadzieścia siedem tysięcy pięćset pięćdziesiąt jeden) zł z 8% od dnia 1 lutego 1985 r. oraz zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 1.794 zł tytułem wpisu od zasądzonego odszkodowania.Zasądzono A.O. na rzecz Państwowego Zakładu Ubezpieczeń II Inspektorat w B. kwotę 259.386 (dwieście pięćdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt sześć) złotych z 8% od dnia 1 listopada 1983 r. oraz zasądza od niego na rzecz Skarbu Państwa 16.861 zł tytułem wpisu od zasądzonego odszkodowania.Powództwo cywilne pozostawiono bez rozpoznania.Orzeczono przepadek dowodów rzeczowych na rzecz Skarbu Państwa znajdujących się w biurze dowodów rzeczowych tutejszego Sądu pod pozycją 21/85.Zarządzono podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez jego ogłoszenie w "Gazecie Współczesnej".Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Zespołu Adwokackiego Nr 1 w B. kwotę 6.720 zł za obronę z urzędu przez dwóch obrońców oskarżonych W.O. i E.B., a na rzecz Zespołu Adwokackiego Nr 2 w B. kwotę 3.360 zł za obronę z urzędu oskarżonego A.O.Rewizje od powyższego wyroku złożyli obrońcy wszystkich oskarżonych.Obrońca oskarżonego A.M.zarzucając:błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku przez nietrafne przyjęcie, że oskarżony dopuścił się 17 kradzieży i kradzieży z włamaniem, opisanych w pkt I aktu oskarżenia, oraz przez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa rozboju opisanego w pkt II i III aktu oskarżenia na osobach S. i S.R. - jakkolwiek zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia jego winy.Wskazując na powyższe obrońca wnosił:o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie A.M., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Obrońca oskarżonego W.O. wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego, twierdząc przy tym, że zebrany materiał dowodowy nie dawał podstawy do uznania jego winy.Obrońca J.T.zarzucając:błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, przez nietrafne przyjęcie, że oskarżona dopuściła się czynów opisanych w akcie oskarżenia w pkt 1, 3, 5 z pkt VI i czynu opisanego w pkt VII.W konkluzji obrońca wnosił o zmianę wyroku i łagodniejsze potraktowanie oskarżonej z pkt VI oraz o uniewinnienie jej od zarzutu popełnienia przestępstwa opisanego w pkt VII aktu oskarżenia.Obrońca oskarżonego A.O.podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych sądu, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu przez Sąd, że oskarżony dopuścił się czynów opisanych w pkt VIII i X wyroku, pomimo nieprzyznania się oskarżonego do popełnienia tych czynów, prosił o zmianę wyroku, przez uniewinnienie A.O. od zarzutów opisanych w pkt VIII i X wyroku, oraz wymierzenie mu za czyn IX kary w granicach dolnego ustawowego zagrożenia.Obrońca oskarżonego A.O.wnosił:o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w B., twierdząc iż brak jest dowodów na to, by przypisać oskarżonemu zamiar podżegania do napadu rabunkowego na małżonków R.Obrońca oskarżonego E.B. natomiast, nie kwestionując ustaleń sądu, zaskarżył wyrok jedynie w części dotyczącej wymiaru kary i prosił o znaczne jej złagodzenie w stosunku do oskarżonego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W świetle prawidłowych ustaleń Sądu Wojewódzkiego, wbrew temu co twierdzą obrońcy oskarżonych A.M., W.O., J.T., nie budzi żadnych wątpliwości fakt, że oskarżeni A.M., E.B. i J.T. w okresie od 1982 r. do stycznia 1985 r. na terenie województwa b. dopuścili się szeregu włamań, zabierając w celu przywłaszczenia owoce, drób i inne przedmioty oraz inne mienie, tak na szkodę osób prywatnych, jak i na szkodę jednostek gospodarki uspołecznionej.Oskarżony A.M. uczestnicząc w 17 włamaniach, najczęściej współdziałał z E.B. (11 włamań). W kilku wypadkach wspólniczką włamań była jego konkubina J.T. (4 włamania). W jednym wypadku oskarżony A.M. działał wspólnie z E.B. i J.T. (włamanie w M., skąd skradziono indyki i kury na szkodę N.L.) i w dwóch wypadkach działał sam (kradzież owiec na szkodę S.K. i włamanie do sklepu w B.).W czasie włamań oskarżony A.M. zabrał w celu przywłaszczenia mienie wartości 538.551 zł.E.B. uczestnicząc natomiast w 12 włamaniach (11 z osk. A.M. i 1 z J.T.) zabrał w celu przywłaszczenia mienie wartości 281.000 zł.Oskarżona J.T. uczestnicząc w 5 włamaniach (4 z osk. A.M. i 1 z osk. E.B.) zagarnęła w celu przywłaszczenia mienie wartości 263.000 zł.Ustalenia Sądu Wojewódzkiego w tym zakresie, poparte zeznaniami osób pokrzywdzonych i wyjaśnieniami w szczególności współoskarżonego E.B. i J.T., nie budzą najmniejszych zastrzeżeń.Wyjaśnienia E.B. przyznającego się do zarzucanego mu czynu w pełni zasługują na wiarę, bowiem znajdują potwierdzanie w pozostałych dowodach związanych z jego przestępczą działalnością. Oskarżony B. samorzutnie w czasie wizji lokalnej wskazywał miejsca i obiekty, z których wspólnie z A.M., T. czy też z nimi obojga dokonywał włamań i kradzieży. Te wyjaśnienia B. były w pełni zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonych zarówno co do tego, w jakim czasie i miejscu nastąpiło włamanie i co zostało skradzione.Nie nasuwają również zastrzeżeń uznane za prawdziwe wyjaśnienia oskarżonego J.T. złożone w śledztwie, w których określiła ona swój udział we włamaniach, oraz w czasie wizji wskazywała (...) miejsca, gdzie włamań wspólnie z A.M. dokonywała.Pozostałe argumenty przedstawione przez Sąd Wojewódzki na k. (...) pisemnych motywów wyroku, są również w pełni przekonywające i wykazują niezbicie udział A.M. i pozostałych oskarżonych we włamaniach i kradzieżach opisanych w pkt I aktu oskarżenia.Z powyższych też względów Sąd Najwyższy w pełni podzielił argumentację przedstawiono w motywach zaskarżonego wyroku i uznał, że w tym zakresie wina oskarżonych: A.M., E.B. i J.T. została w sposób nie budzący wątpliwości udowodniona. Nie nasuwa zastrzeżeń także kwalifikacja prawna ich czynów, jak i wysokość wymierzonych im za to kar pozbawienia wolności, skoro się zważy, że przy ich ustalaniu sąd w pełni uwzględnił wszelkie okoliczności mające na to wpływ, a w szczególności dyrektywy z art. 50 k.k. Z powyższych też względów rewizje obrońców oskarżonych: A.M., E.B. i J.T. w tej części uznano za niezasadne.Z zebranych przez Sąd Wojewódzki materiałów dowodowych, wynika także w sposób nie budzący wątpliwości, że w dniu 26 stycznia 1985 r. w B. oskarżeni A.M. i W.O., działając wspólnie i w porozumieniu w celu zaboru mienia dokonali napadu rabunkowego na S. i S. małżonków R., bijąc ich metalowymi przedmiotami i kopiąc butami po całym ciele, oraz używając gazu obezwładniającego i kneblując ich po uprzednim związaniu. Po doprowadzeniu do stanu bezbronności małżonków R. zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 400.000 zł, 730 dolarów USA i biżuterię łącznej wartości 135.000 zł.To zdarzenie Sąd Wojewódzki - w ślad za aktem oskarżenia - w sposób bezkrytyczny potraktował jako dwa odrębne czyny. Jeden dotyczący S.R. a drugi jego małżonki S.R. Swe błędne stanowisko w tym zakresie Sąd Wojewódzki uzasadniał rzekomo szeroko stosowną w tym zakresie praktyką powołując się na dwa orzeczenia Sądu Najwyższego.Jedno z nich to uchwała z 29 listopada 1977 r. (OSNKW zeszyt 1/73 poz. 3) mówiąca o tym w swej tezie, że:1.Przestępstwo określone w art. 210 k.k. nie może wchodzić w skład przestępstwa ciągłego, obejmującego inne przestępstwo przeciwko mieniu.2.Powtarzające się w stosunku do różnych osób przestępstwa określona w art. 210 k.k. nie mogę być traktowane jako przestępstwo ciągłe.3.W skład przestępstwa ciągłego wchodzić mogą przestępstwa zagarnięcia mienia społecznego jak i prywatnego oraz kradzieże i przywłaszczenia takiego mienia stanowiące wykroczenia.Drugie orzeczenie to wyrok z 4 kwietnia 1985 r. w sprawie I KR 51/85 (OSNKW 1-2/86 poz. 11), którego teza brzmi następująco: "Jeżeli sprawcy stosując środki wymienione w art. 210 k.k. kolejno dokonywali rozboju w stosunku do kilku osób nawet w tym samym miejscu i w krótkich odstępach czasu, to popełnili tyle przestępstw rozboju, ilu osobom zabrano lub usiłowano zabrać mienie, gdyż sprawcy wielokrotnie wypełnili istotę rozboju, odrębnymi czynnościami wykonawczymi.Żadne z tych orzeczeń nie dawało Sądowi Wojewódzkiemu podstawy do przyjęcia tezy, że rozbój, jakiego dokonali oskarżeni A.M. i W.O., to dwa odrębne czyny powodujące konieczność ponoszenia przez oskarżonych odpowiedzialności raz za rozbój na S.R. i po raz drugi za rozbój na jego małżonce S.R.Przy tak zwanych przestępstwach złożonych, jak np. rozbój, mamy bowiem do czynienia z jednym czynem, jednym przestępstwem, a nie osobno z kradzieżą, a ponadto z użyciem gwałtu lub groźbą jej użycia.Czyn stanowi bowiem jedność, jeżeli całość zachowania się zarzucanego danej osobie zamknięta jest w ramach tego samego zdarzenia faktycznego z punktu widzenia jego celowościowej zwartości. Między poszczególnymi ogniwami czynu zachodzi wówczas wewnętrzna więź, oparta na jedności czasu i miejsca, zamiaru i rodzaju dobra chronionego.Dlatego też właśnie uwzględniając zalecenia doktryny i stosowaną dotychczas praktykę, zmieniono zaskarżony wyrok w tym zakresie w ten sposób, że uznano, iż czyny opisane w pkt II i III oraz IV i V aktu oskarżenia stanowią jedno przestępstwo wypełniające dyspozycję art. 210 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 k.k. i za tak przypisany czyn skazano A.M. i W.O. jak w części dyspozytywnej wyroku.Wymierzone oskarżonym kary pozbawienia wolności (12 lat w stosunku do A.M. i 10 lat w stosunku do W.O.) i grzywny po 500.000 zł są, zdaniem Sądu Najwyższego, współmierne do stopnia ich zawinienia i szkodliwości społecznej czynu, oraz powinny spełnić pokładane w nich nadzieje w zakresie społecznego oddziaływania jak i celów zapobiegawczo-wychowawczych.Rozstrzygnięcie w tym zakresie spowodowało konieczność uchylenia uprzedniej kary łącznej i wymierzenie nowej kary za poszczególne zbiegające się przestępstwa w stosunku do oskarżonego A.M., a więc za włamania i kradzieże opisane w pkt I aktu oskarżenia i za rozbój dokonany na małżonkach R.Stosując zasadę częściowej absorpcji uznano, iż kara 13 lat pozbawienia wolności i 500.000 złotych grzywny będzie dla tego oskarżonego wystarczającą represją, pozwalającą na zrozumieniu przez niego naganności dotychczasowego postępowania i pozwoli na jego resocjalizację w tym okresie.Powyższe względy zadecydowały o tym, że w zakresie czynu z art. 210 § 2 k.k. nie uwzględniono wniosków obrońców oskarżonych A.M. i W.O. o ich uniewinnienie, a jedynie dokonano zmian wyroku w wersji przedstawionej w części dyspozytywnej, łagodząc karę łączną A.M. i skazując W.O. jedynie za jedno przestępstwo, co spowodowało również konieczność uchylenia uprzednio orzeczonej względem niego kary łącznej.Za słuszną częściowo natomiast uznano rewizję obrońcy oskarżonej J.T. Wniosek tego obrońcy o braku winy oskarżonej co do zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 18 § 1 i 2 k.k. w związku z art. 210 § 1 k.k. opisanego w pkt VII aktu oskarżenia jest w pełni zasadny.Rzeczywiście - co słusznie podkreślono w rewizji - faktu obecności oskarżonej w dniu 25 stycznia 1985 r. w mieszkaniu R. nie można ocenić w kategoriach pomocy, określonej w art. 18 § 2 k.k., jeśli się zważy, że oskarżona w tym dniu znalazła się w tym mieszkaniu w towarzystwie oskarżonych A.M. i W.O. w celu dokonania przestępstwa, a nie penetracji lokalu. Wszyscy oskarżeni jednak w tym dniu odstąpili od popełnienia przestępstwa ujęci gościnnością małżonków R.Z nie budzących wątpliwości wyjaśnień oskarżonej wynika, iż zdecydowanie odstąpiła w następnym dniu od popełnienia tego przestępstwa mimo usilnych nalegań pozostałych osób. Jednoznaczne zachowanie się oskarżonej, przy braku innych dowodów wskazujących na podżeganie lub pomocnictwo, spowodowało konieczność zmiany wyroku w tej części. Dlatego też uznano, że czyn Jadwigi T. opisany w pkt VII aktu oskarżenia polegał jedynie na przyjęciu łańcuszka z wisiorkiem imitującego złoto, niewielkiej wartości pochodzącego z przestępstwa. Ten czyn oskarżonej wypełniał dyspozycje art. 122 k.w. Mając zaś na uwadze treść przepisów art. 45 § 1 k.w. i art. 10 § 3 pkt 2 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia postępowanie karne w tym zakresie w stosunku do J.T. umorzono.Nie jest natomiast zasadna rewizja obrońcy oskarżonego A.O., gdy wnosi o uniewinnienie oskarżonego od zarzutu włamania i kradzieży do zakładu pralniczego "F." (czyn opisany w pkt VIII aktu oskarżenia) i podżegania lub pomocnictwa do rozboju na małżonkach R. (czyn opisany w pkt X (...)) i złagodzenie kary za niekwestionowane włamanie i kradzież do piwnicy B.W. (czyn opisany w pkt IX (...)).Że było inaczej, wskazują fakty powołane przez Sąd Wojewódzki w pisemnych motywach wyroku. Z dowodów tam przedstawionych w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że oskarżony A.O. wyłamując kratę okienną włamał się do pomieszczeń pralni "F." i zabrał w celu przywłaszczenia znajdującą się odzież, dywany, bieliznę, kożuchy łącznej wartości 259.385 zł. Znaczną ilość zagarniętego mienia odnaleziono u oskarżonego i okazano osobom, które przyniosły te rzeczy do prania. Szereg osób okazywane im rzeczy rozpoznało bez żadnej wątpliwości. Dlatego też w świetle wyjaśnień współoskarżonego A.O. i dowodów powołanych przez Sąd (...) wina oskarżonego w tym zakresie nie nasuwa zastrzeżeń.Nie budzi również wątpliwości udział oskarżonego A.O. w podżeganiu i pomocnictwie do dokonania rozboju na małżonkach R. Z materiałów dowodowych sprawy bowiem jednoznacznie wynika, że to właśnie A.O. poinformował swego znajomego "z celi" A.M. o miejscu zamieszkania R. Określił również, że są to ludzie bogaci (wrócili po dłuższym pobycie z USA) posiadający dużo pieniędzy, biżuterię i walutę obcą. On właśnie dostarczył sprawcom rozboju miotacze gazu dla obezwładnienia ofiar. Wreszcie oskarżony A.O. brał udział w podziale łupu, "zdobytego" u R., otrzymując część zrabowanej biżuterii i 50.000 zł.Kilka pierścionków z "łupu" A.O. przekazał na przechowanie B.R. (...). Zdjęcia tych przedmiotów uwidoczniono na (...).W świetle tych prawidłowych ustaleń Sądu, znajdujących potwierdzenie w zebranym i powołanym materiale dowodowym, wina oskarżonego A.O. w zakresie czynów zarzucanych mu w akcie oskarżenia nie budzi wątpliwości. Nie nasuwa również zastrzeżeń kwalifikacja prawna jego czynów jak i wysokość kar orzeczonych za poszczególne zbiegające się przestępstwa.Budzi zastrzeżenie jedynie wysokość łącznej kary pozbawienia wolności i grzywny, jaką wymierzono A.O. za zbiegające się czyny. Z tych też powodów, mając na uwadze związek przedmiotowy wyrażający się w podobnym sposobie działania oskarżonego i podobną kwalifikację jego czynów oraz trudną sytuację materialną (zarabiał ostatnio około 12.000 miesięcznie), złagodzono A.O. karę łączną do ośmiu lat pozbawienia wolności i grzywnę do 250.000 zł.Zdaniem Sądu Najwyższego kara w tym rozmiarze orzeczona względem A.O. (urodzony w 1928 r.) winna spełnić oczekiwane cele w zakresie jej społecznego oddziaływania, oraz zapobiec, by w przyszłości sprawca więcej nie wchodził na drogę przestępczą.Jeśli chodzi o oskarżonego A.O., to Sąd Najwyższy w pełni podzielił argumentację przedstawioną w złożonej na piśmie rewizji i wnioski zgłoszone w czasie rozprawy rewizyjnej dotyczące konieczności uchylenia wyroku w tej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.Rzeczywiście rola oskarżonego A.O. i jego udział w popełnieniu zarzucanego mu czynu nie została przez Sąd Wojewódzki należycie udokumentowana.Nielogiczne są bowiem i niekonsekwentne ustalenia Sądu zawarte na k. (...) uzasadnienia, w których w jednym miejscu się mówi "ustalenia faktyczne odnoszące się do oskarżonych A.M., J.T., A. i W.O. oraz A.O. związane są z R., mają swoje potwierdzenie w zeznaniach S. i S.R. (...), R.K., T.K. i D.K.".Na tej samej stronie w innym miejscu natomiast Sąd Wojewódzki ustala: "zeznania ww. świadków w tym także R. oraz prezentowane dokumenty nie wskazują na udział i na rolę, jaką odegrał oskarżony A.O. w całym omawianym zdarzeniu rozbojowym". Rzeczywiście świadkowi R., K. i K. nie obciążali oskarżonego A.O.Nie mogli nie mówić na jego temat, ponieważ go nie znali. A przecież oskarżony A.O. konsekwentnie, co podkreślił to Sąd Wojewódzki, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Co więcej, powiadomił organy Milicji Obywatelskiej o napadzie rabunkowym na małżonków R. i innych przestępstwach, wskazując sprawców, co w późniejszym czasie doszło do wiadomości M., T. i O.Dlatego koniecznym jest dodatkowe i bardziej wszechstronne przesłuchanie osób, które obciążają oskarżonego A.O., w celu ustalenia, czy i w jaki sposób oskarżony przejął na siebie kierownictwo bezpośrednimi działaniami dotyczącymi napadu rabunkowego na małżonków R. i na czym polegała jego wiodąca rola, o której mówi Sąd Wojewódzki na k. (...) pisemnych motywów orzeczenia.Koniecznym będzie również ponowne przesłuchanie świadka T. dla ustalenia roli oskarżonego A.O., sposobu przekazania informacji o rozboju na małżonkach R., w szczególności zaś, czy i w jaki sposób przekazał informacje o podziale łupu przez sprawców rozboju.Informacje w tym zakresie pozwolą na ustalenie, czy oskarżony A.O. rzeczywiście brał jakąkolwiek część łupu dla oskarżonego A.O., o czym mówiła J.T., czy też taki fakt nie miał miejsca.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w części dotyczącej oskarżonego A.O. Sąd Wojewódzki winien również rozważyć uwagi i wnioski zawarte w rewizji obrońcy oskarżonego, co z pewnością pozwoli na bardziej wszechstronną niż dotychczas ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i dokonanie bezbłędnych ustaleń faktycznych.Orzekając o opłatach i kosztach postępowania Sąd Najwyższy uwzględnił treść przepisów art. 547 § 1 k.p.k. oraz art. 8 i 10 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49 z 1983 r., poz. 223), zaś zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz zespołów adwokackich w B. i W. koszty nie opłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu treść przepisu art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze, Dz. U. Nr 46, poz. 124.