II KO 74/21

Sygn. akt II KO 74/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie R. W. (W.), po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 22 września 2021 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II AKa [...] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt XVIII K [...] na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł : odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Skazany R. W. pismem z dnia 13 sierpnia 2021 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II AKa [...] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 lipca 2019 r., sygn. akt XVIII K […]. Uzasadniając swoją inicjatywę zakwestionował niektóre ustalenia faktyczne oraz ocenę części materiału dowodowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2021 r. skazany został wezwany do usunięcia braków wniosku o wznowienie postępowania poprzez wskazanie okoliczności, w oparciu o które wnosi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na to wezwanie skazany zaakcentował realia procesowe sprawy, 2 wskazując na – jego zdaniem – występujące nieprawidłowości po stronie kierownika sekretariatu Izby Karnej oraz składu orzekającego w przedmiocie kasacji jego obrońcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 22 września 2020 r., sygn. akt II AKa [...] a także brak rzetelnego uzasadnienia wyroków. Zwrócił także uwagę na występujące – w jego przekonaniu uchybienia w zakresie oceny materiału dowodowego. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania jest bezzasadny w oczywistym stopniu. Jak wskazuje się w orzecznictwie, oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie ma miejsce także wtedy, gdy wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 36/19, LEX nr 2696944; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 28/19, LEX nr 2696924). Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie, albowiem wskazywane przez wnioskodawcę okoliczności nie wpisują się w żadną z podstaw wznowieniowych. Treść wniosku, jak i jego uzupełnienie w odpowiedzi na żądanie do uzupełnienia braków wskazuje, że intencją skazanego jest ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy z uwagi na sugerowaną możliwość odmiennej oceny już zgromadzonych w sprawie dowodów, czemu – co oczywiste – nie służy instytucja wznowienia postępowania. Jej przesłanką jest bowiem m.in. to, aby po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody wskazujące na to, że skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze (art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.). Takich dowodów skazany nie przedstawił, kontestując jedynie ocenę dowodów przeprowadzona przez Sąd meriti i poczynione na tej podstawie ustalenia faktyczne i kwalifikację prawną czynu. Sam zresztą na końcu wniosku stwierdził, że „nowe mocne dowody na pewno się odnajdą lub się stworzy jak dotychczasowe”. 3 Na marginesie należy jedynie wskazać, że kwestia zasadności przypisanego skazanemu przestępstwa była również przedmiotem rozpoznania przez Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym, który postanowieniem z dnia 1 lipca 2021 r. (sygn. akt II KK 175/21) oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną. Mając na uwadze powyższe rozważania, nie stwierdzając okoliczności, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania z urzędu, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.