II KZ 27/23

PostanowienieIzba Karna2023-05-29

Skład orzekający: Dariusz Kala

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie o odmowie udzielenia zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego przez tymczasowo aresztowanego powinno zostać pozostawione bez rozpoznania, jeśli tymczasowo aresztowany został przekazany do dyspozycji innego sądu, co skutkuje utratą mocy obowiązującej zaskarżonego zarządzenia?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie o odmowie udzielenia zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego przez tymczasowo aresztowanego podlega pozostawieniu bez rozpoznania, jeżeli w toku postępowania z zażalenia tymczasowo aresztowany został przekazany do dyspozycji innego sądu. Przekazanie to powoduje utratę mocy obowiązującej zaskarżonego zarządzenia, a tym samym pozbawia je substratu zaskarżenia.
Stan faktyczny
Tymczasowo aresztowany K. U. zwrócił się do Sądu Najwyższego o zgodę na korzystanie z aparatu telefonicznego. Przewodniczący Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił udzielenia zgody. K. U. złożył zażalenie na to zarządzenie. W trakcie postępowania w przedmiocie zażalenia, K. U. został przekazany do dyspozycji Sądu Apelacyjnego w Warszawie, co spowodowało utratę mocy obowiązującej zaskarżonego zarządzenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił zażalenie tymczasowo aresztowanego K. U. na zarządzenie o odmowie udzielenia zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

II KZ 27/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 maja 2023 r. zażalenia tymczasowo aresztowanego K. U. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2023 r. (sygn. akt II KK 571/22) o odmowie udzielenia zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 217c k.kw. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. p o s t a n o w i ł zażalenie pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2023 r., po uchyleniu, w toku postępowania kasacyjnego w sprawie II KK 571/22, wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2022 r., sygn. akt II AKa 213/21 i przekazaniu sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania, Sąd Najwyższy zastosował wobec K. U. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy (k. 256 – 259). W dniu 28 lutego 2023 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) tymczasowo aresztowany K. U. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyrażenie zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego w celu kontaktowania się z matką i siostrami (k. 336 – 337). Zarządzeniem z dnia 9 marca 2023 r., sygn. akt II KK 571/22, Przewodniczący Wydziału V Izby Karnej Sądu Najwyższego, odmówił tymczasowo II KZ 27/23 2 aresztowanemu K. U. udzielenia zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego (k. 348). W dniu 27 marca 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło wywiedzione w terminie zażalenie K. U. na powyższe zarządzenie. W dniu 30 marca 2023 r. został wyznaczony skład orzekający do rozpoznania ww. zażalenia. W dniu 5 kwietnia 2023 r. wysłano do stron i obrońców zawiadomienie o ww. składzie orzekającym. Tego samego dnia Sąd Najwyższy, wraz ze zwrotem akt Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, przekazał tymczasowo aresztowanego K. U. do dyspozycji tego Sądu. Z momentem przekazania tymczasowo aresztowanego K. U. do dyspozycji Sądu Apelacyjnego w Warszawie, utraciło zatem moc obowiązującą zaskarżone zarządzenie z dnia 9 marca 2023 r. Z tym momentem bowiem kompetencję do podejmowania wszelkich decyzji związanych z korzystaniem przez tymczasowo aresztowanego z aparatu telefonicznego uzyskał Sąd Apelacyjny w Warszawie (art. 217c § 1c k.k.w., § 339 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2019 r. regulamin urzędowania sądów powszechnych). Utrata mocy zaskarżonego zarządzenia skutkować musiała stwierdzeniem, że ww. zażalenie zostało pozbawione substratu zaskarżenia i w konsekwencji należy je pozostawić bez rozpoznania. Kierując się powyższą argumentacją, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 430 § 1 KPKart. 429 § 1 KPKart. 217c k.kart. 1 § 2 KKart. 217c § 1§ 1§ 2§ 339 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy