II KZ 41/22

Sygn. akt II KZ 41/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie A. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2022 r., jego osobistego zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego IX Wydziału Karnego -Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 944/21, o odmowie przyjęcia kasacji, na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 9 marca 2022 r. A. W. nadesłał własnoręcznie sporządzoną kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 21 października 2021r., w sprawie o sygn. akt IX Ka 944/21. Ustanowiony, na jego wniosek z urzędu, celem udzielenia pomocy prawnej związanej z ewentualnym sporządzeniem, podpisaniem i wniesieniem kasacji, obrońca, w dniu 10 stycznia 2022 r. sporządził opinię o braku podstaw do jej sporządzenia i wniesienia. Wniosek tego skazanego o ustanowienie kolejnego obrońcy nie został uwzględniony. W dniu 7 lutego 2022 r. wnioskodawca odebrał pismo informujące o powyższym a nadto o treści opinii pierwotnego obrońcy oraz skutkach powstałej sytuacji procesowej. Wezwany został także do usunięcia braku formalnego kasacji polegającego na niesporządzeniu jej przez ustanowionego przez niego adwokata lub radcę prawnego. Braku tego nie usunął w zakreślonym mu terminie. W tej 2 sytuacji, zarządzeniem z dnia 12 września 2022 r. odmówiono przyjęcia jego kasacji. Zażalenie na to zarządzenie złożył osobiście skazany podnosząc okoliczności dotyczące jego stanu zdrowia, braku zatrudnienia a także kwestionując (nader ogólnikowo) rzetelność opinii ustanowionego obrońcy o braku podstaw do wywiedzenia kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 120 § 2 k.p.k., w razie nieusunięcia, w zakreślonym terminie, braków formalnych np. środka odwoławczego przez prawidłowo wezwaną do tego stronę, uznaje się go za bezskuteczny. Jeśli idzie o kasację, to w takich warunkach, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., Prezes Sądu właściwego lub upoważniony przewodniczący wydziału karnego lub jego zastępca obowiązany jest odmówić jej przyjęcia. Skarżący nie kwestionuje, że nie uzupełnił braku formalnego przez złożenie kasacji sporządzonej i podpisanej przez ustanowionego z wyboru obrońcę, a to właśnie było wyłącznym powodem wydania zaskarżonego zarządzenia. Mając zatem powyższe na uwadze i w pełni akceptując uwagi zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. [as]