II KZ 43/16

Sygn. akt II KZ 43/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 7 grudnia 2016 r., w sprawie M. P., oskarżonego z art. 177 § 1 k.k., zażalenia wniesionego przez oskarżonego, na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IX Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W., z dnia 29 sierpnia 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2016 r., sygn. akt IX Ka (…), odmówiono przyjęcia wniosku oskarżonego M.P. o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt IX Ka (…). Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł oskarżony M.P., wskazując że zachował termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia, które powinno mu zostać doręczone. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. 2 Zwrócić należy uwagę, że w dniu 29 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy rozpoznał następujące zagadnienie prawne: „Czy w sprawach prowadzonych po dniu 14 kwietnia 2016 r., w których akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania lub wniosek o umorzenie postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego skierowano do sądu przed dniem 1 lipca 2015 r., zastosowanie znajdą przepisy regulujące przebieg postępowania karnego określone przez regułę intertemporalną wyrażoną w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 437), czy też regułę określoną w art. 27 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1247)?”, podejmując następującą uchwałę: „W sprawach prowadzonych po dniu 14 kwietnia 2016 r., w których akt oskarżenia, wniosek o wydanie wyroku skazującego, wniosek o warunkowe umorzenie postępowania lub wniosek o umorzenie postępowania przygotowawczego i orzeczenie środka zabezpieczającego skierowano do sądu przed dniem 1 lipca 2015 r., zastosowanie znajdują przepisy regulujące przebieg postępowania karnego wprowadzone przez ustawę z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 437), a więc - co do zasady - przepisy nowe” i nadając tej uchwale moc zasady prawnej. W przedmiotowej sprawie akt oskarżenia został wniesiony do Sądu Rejonowego w W. w dniu 23 października 2012 r., który to Sąd wydał w sprawie wyrok w dniu 8 stycznia 2016 r. Apelację od tego wyroku wniósł oskarżony M. P.. Sąd Okręgowy w W. po rozpoznaniu apelacji oskarżonego wydał w sprawie orzeczenie w dniu 19 lipca 2016 r., na którego ogłoszeniu nie był obecny M. P.. Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 437), która dokonała zmian w treści przepisów określających tryb doręczenia wyroków oraz składania wniosku o sporządzenie uzasadnienia (art. 100 § 3 k.p.k., art. 422 § 1 k.p.k.) wyrok sądu I i II instancji podlega doręczeniu z urzędu tylko w jednym przypadku, tj. wtedy, gdy oskarżony w dacie ogłoszenia wyroku był pozbawiony wolności, nie miał obrońcy, a pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na 3 rozprawę, na której ogłoszono wyrok, nie został na nią doprowadzony (art. 100 § 3 k.p.k. i art. 422 § 1 i § 2a k.p.k.). W zaistniałej sytuacji – mając na uwadze stanowisko wyrażone w przywołanej wyżej uchwale SN z dnia 29 listopada 2016 r., I KZP 10/16 – termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem biegł dla oskarżonego od dnia ogłoszenia wyroku, a zatem od dnia 19 lipca 2016 r. Skoro zaś oskarżony dopiero w dniu 24 sierpnia 2016 r. złożył pisemny wniosek o doręczenie mu odpisu wyroku oraz o sporządzenie jego uzasadnienia, to należało przyjąć, że przedmiotowy wniosek został złożony po upływie 7-dniowego zawitego terminu, liczonego od dnia ogłoszenia wyroku (art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k.). Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.