III K 908/57

Uzasadnienie faktyczneAkt oskarżenia zarzucał oskarżonemu dopuszczenie się nadużyć na stanowisku kierownika sklepu w okresie od grudnia 1955 r. do marca 1957 r. Jednak zarówno w toku śledztwa jak i na rozprawie oskarżony sam przyznał, że manipulacji z fakturami dla ukrycia manka stwierdzonego przez niego już w połowie roku 1954, dokonywał on od tego okresu, a nadto prokurator w toku śledztwa oraz sąd na rozprawie przesłuchał w charakterze świadka b. pracownika sklepu L., który zarówno w toku śledztwa jak i na rozprawie zeznał szereg okoliczności ujemnie naświetlających działalność oskarżonego już w roku 1953, to jest w okresie, gdy L. w tym sklepie pracował. Oskarżony został zaznajomiony z wynikami śledztwa, a zatem także z zeznaniami świadka L., na rozprawie w tym zakresie podjął obronę, - wobec czego nie był ograniczony w swych prawach. Gdy zatem według zdania Sądu Wojewódzkiego wina oskarżonego została udowodniona, a materiał zebrany na rozprawie wykazywał, zdaniem Sądu Wojewódzkiego, że oskarżony czynów zarzucanych w akcie oskarżenia dopuścił się już przed okresem podanym w akcie oskarżenia miał Sąd Wojewódzki prawo przypisywać oskarżonemu odpowiednio dłuższy okres dokonywania czynów przestępnych, tym bardziej, że Sąd Wojewódzki nie rozszerzył granic odpowiedzialności o ile chodzi o wysokość szkody wyrządzonej.Powoływanie się w rewizji na przepis art. 313 k.p.k. jest nietrafne, gdyż w konkretnym przypadku nie nastąpiło "zarzucenie oskarżonemu innego czynu prócz tego, który akt oskarżenia wskazuje".Sąd Wojewódzki przypisał oskarżonemu ten sam czyn jaki zarzucał mu akt oskarżenia a tylko częściowo zgodnie z własnym przyznaniem oskarżonego, a częściowo w oparciu o zebrany materiał (zeznanie św. L.), a zatem w oparciu o zebrane dowody, inaczej niż w akcie oskarżenia ustalił czasokres dokonywania tego samego przestępstwa opisanego w akcie oskarżenia.Nie jest bowiem wyjściem poza ramy oskarżenia, jeżeli sąd w wyniku przewodu sądowego ustali pewne okoliczności faktyczne tego samego zdarzenia w sposób odmienny niż to przyjmuje akt oskarżenia, obojętnie czy w sensie korzystniejszym czy mniej korzystnym dla oskarżonego (Zb. O. S. N. 11/54 poz. 33).Niewątpliwie, zgodnie z wymogami art. 339 k.p.k., winien był Sąd Wojewódzki w uzasadnieniu wyroku uczynić wzmiankę dlaczego w wyroku inaczej ustalił okres dokonywania czynów zarzucanych w akcie oskarżenia, jednak to zaniedbanie Sądu Wojewódzkiego, przy oczywistych faktach wyżej naprowadzonych, nie stanowi naruszenia praw oskarżonego.