III KK 199/24

WyrokIzba Karna2024-05-20

Skład orzekający: Andrzej Tomczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku sądu odwoławczego, utrzymującego w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, powinien zostać uwzględniony, jeśli zarzuty kasacyjne nie wskazują na oczywistą zasadność?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku, ponieważ możliwość taka ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność. Argumentacja przedstawiona w kasacji nie była tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego. Sąd podkreślił zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego złożył kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego skazujący go za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wraz z kasacją wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, argumentując istotnym stopniem uprawdopodobnienia zasadności zarzutów kasacyjnych i dużą dolegliwością orzeczonych kar. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

III KK 199/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. G. skazanego z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej 20 maja 2024 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 24 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 315/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 14 lipca 2023 r., sygn. akt VI K 118/23, postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego obrońca wniosła o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 24 listopada 2023 r., sygn. akt II AKa 315/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z 14 lipca 2023 r., sygn. akt VI K 118/23. W uzasadnieniu podniosła, że o zasadności złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia przekonuje wzgląd na istotny stopień uprawdopodobnienia zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, a także duży stopień dolegliwości i III KK 199/24 2 nieodwracalność skutków orzeczonych kar w razie ich wykonania. Ponadto w kasacji zostały sformułowane zarzuty odnoszące się do podstaw samej kwalifikacji prawnej czynu, w tym dotyczące zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej przewidzianej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia o zasadności złożonego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, już wstępna jego ocena przekonuje, że z uwagi na wagę i charakter podniesionych zarzutów, a także przedstawione w uzasadnieniu kasacji racje mające je uzasadnić, występuje znaczne prawdopodobieństwo uwzględnienia przynajmniej części z nich. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego. Gdyby jednak doszło do jego uchylenia, to i tak pozostaje nieprawomocny wyrok skazujący M. G. z orzeczoną karą 4 lat pozbawienia wolności, co wymagałoby rozważenia stosowania wobec niego izolacyjnego środka zapobiegawczego. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario). [J.J.] [ms] III KK 199/24 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 63 ust. 3art. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 9 § 2 KKart. 532 KPKart. 9 § 1art. 532 § 1 KPK§ 1 pkt 2§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy