III KK 247/22

Sygn. akt III KK 247/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 czerwca 2022 r. sprawy S. M. skazanego z art. 207 § 1 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł: 1) pozostawić kasację bez rozpoznania; 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne; 3) zasądzić od skazanego na rzecz oskarżycielki posiłkowej T. M. kwotę 720 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku ze sporządzeniem przez jej pełnomocnika odpowiedzi na kasację. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z 2 grudnia 2021 r. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z 15 czerwca 2021 r., mocą którego uznano S. M. za winnego popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i skazano go na karę 6 miesięcy pozbawienia 2 wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby; orzeczono wobec skazanego środki probacyjne z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. (zobowiązano go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu) i z art. 72 § 1 pkt 7b k.k. (zobowiązano go do opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzoną). Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu apelacji obrońcy (podniesiono w niej zarzuty błędnych ustaleń faktycznych oraz niewspółmierności wymierzonej kary), wyrokiem z 2 grudnia 2021 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji. W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca podniósł zarzuty rażącego i mającego istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa materialnego, tj. art. 72 § 1 pkt 7b k.k. w zw. z art. 72 § 1b k.k. w zw. z art. 74 § 1 k.k., polegającego na orzeczeniu środka probacyjnego z art. 72 § 1 pkt 7b k.k. bez określenia sposobu kontaktu skazanego z pokrzywdzoną oraz bez określenia czasu wykonywania tego środka i zażądał uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.. W pisemnych odpowiedziach na kasację Prokurator Rejonowy w S. zażądał oddalenia jej jako oczywiście bezzasadnej, a pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o odmowę przyjęcia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, ewentualnie oddalenie go w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się niedopuszczalna. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie obejmuje tylko kasacji wywiedzionej przez podmiot szczególny lub z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 523 § 4 pkt 1 i 2 k.p.k.). W niniejszej sprawie doszło do sytuacji, w której obrońca, nie wskazując żadnej z przyczyn, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., wniósł kasację od prawomocnego wyroku skazującego z warunkowym zawieszeniem wykonania kary. Oznaczało to, że wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia był niedopuszczalny, a zatem zachodziła okoliczność, o której mowa w art. 429 § 1 k.p.k., co implikowało pozostawienie go bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. 3 Na marginesie, wyłącznie dla porządku, zauważyć wypadało, że niewykluczone jest, iż uchybienie wskazane w kasacji mogłoby okazać się zasadne: Sąd meriti określił wszak ogólnikowo środek probacyjny z art. 72 § 1 pkt 7 b k.k., podczas gdy zgodnie z art. 72 § 1b k.k., nakładając na sprawcę przestępstwa popełnionego z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej wobec osoby najbliższej obowiązek wymieniony w art. 72 § 1 pkt 7 b k.k., sąd określa sposób kontaktu skazanego z pokrzywdzonym. Jednakże wybrana przez obrońcę droga wzruszenia prawomocnego wyroku okazała się niedopuszczalna, co jednak nie blokuje ubiegania się o uruchomienie kasacji szczególnej z art. 521 § 1 k.p.k. Z tych powodów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. O kosztach za postępowanie kasacyjne zadecydowała treść przepisu art. 636 § 1 k.p.k., art. 637 k.p.k. i art. 637a k.p.k.