III KK 280/23

WyrokIzba Karna2023-08-23

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk, Małgorzata Gierszon, Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności poniżej dolnej granicy określonej w art. 86 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na treść wyroku?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności poniżej ustawowo określonej granicy stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść wyroku. W przypadku połączenia kar jednostkowych 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, kara łączna mogła być orzeczona jedynie w wymiarze od 5 lat i 1 miesiąca do sumy kar, a nie poniżej tej granicy.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w Sulęcinie orzekł wobec oskarżonego P. M. karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, łącząc kary jednostkowe 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. poprzez wymierzenie kary łącznej poniżej dolnej granicy ustawowej. Sąd Najwyższy uwzględnił kasację.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sulęcinie.

Pełny tekst orzeczenia

III KK 280/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Jarosław Matras Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie P. M. skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 23 sierpnia 2023 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności, od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Sulęcinie z dnia 14 lutego 2023 r., sygn. akt II K 464/21, uchyla wyrok w zaskarżonej części, to jest w zakresie rozstrzygnięcia z pkt. II części dyspozytywnej i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sulęcinie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 lutego 2023 r., sygn. akt II K 464/21, Sąd Rejonowy w Sulęcinie uznał oskarżonego P. M. za winnego popełnienia czynów - opisanego w III KK 280/23 2 pkt. I części wstępnej wyroku, zmieniając jego opis, to jest stanowiącego przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i art. 197 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. i art. 288 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności oraz opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie w pkt. II wyroku na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce orzeczonych jednostkowych kar pozbawienia wolności Sąd ten orzekł wobec oskarżonego karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, a w pozostałych punktach tego orzeczenia zawarł rozstrzygnięcia w zakresie zaliczenia oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności, to jest zatrzymania i aresztowania (pkt III), zastosowania środka karnego (pkt IV) oraz poniesienia kosztów sądowych (pkt V). Wobec niezaskarżenia przez żadną ze stron postępowania wskazanego wyroku uprawomocnił się on w dniu 22 lutego 2023 r. Od wyroku Sądu Rejonowego w Sulęcinie kasację w zakresie zawartego w pkt. II części dyspozytywnej orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności, na niekorzyść oskarżonego P. M. – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. – wniósł w dniu 31 maja 2023 r. Prokurator Generalny. Orzeczeniu temu zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, obejmującej orzeczone wobec P. M. w pkt. I części dyspozytywnej wyroku kary: 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, a tym samym wymierzeniu jej poniżej dolnego progu określonego we wskazanym przepisie prawa materialnego”. Mając powyższe na względzie Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Sulęcinie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego, wniesiona na niekorzyść skazanego z zachowaniem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k., jest oczywiście zasadna, co III KK 280/23 3 uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Jak trafnie podnosi skarżący, będący przedmiotem kasacji wyrok został wydany z rażącym naruszeniem prawa materialnego, które miało istotny wpływ na jego treść, to jest art. 86 § 1 k.k., a więc rozstrzygnięcia zawartego w pkt. II części dyspozytywnej tego orzeczenia, związanego z wymiarem kary łącznej pozbawienia wolności. Stosownie do brzmienia art. 86 § 1 k.k. obowiązującego w dacie wydania analizowanego wyroku (nadanego ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID - 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID – 19, Dz.U. z 2020 r. poz. 1086, tj. od dnia 24 czerwca 2020 r.), sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Poza sporem, na gruncie niniejszej sprawy pozostaje, że Sąd Rejonowy w Sulęcinie zaskarżonym wyrokiem połączył w pkt. II części dyspozytywnej wyroku wymierzone wcześniej w pkt. I kary jednostkowe: 5 lat pozbawienia wolności oraz 2 miesięcy pozbawienia wolności, orzekając karę łączną w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności. Tymczasem stosując w sposób prawidłowy przepis art. 86 § 1 k.k. mógł orzec wobec oskarżonego P. M. karę łączną jedynie w wymiarze 5 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności lub 5 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając oskarżonemu karę łączną 4 lat pozbawienia wolności Sąd Rejonowy w Sulęcinie rażąco naruszył więc zasady wymiaru kary określone w art. 86 § 1 k.k., bowiem ustalił wymiar orzeczonej kary łącznej pobawienia wolności poniżej ustawowo określonej granicy. Opisane naruszenie miało przy tym istotny wpływ na treść wyroku sąd meriti, ponieważ doprowadziło do orzeczenia kary łącznej w niższym wymiarze niż ta, którą – przy uwzględnieniu prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego oraz zastosowanych przepisów prawa karnego materialnego – należało orzec. III KK 280/23 4 Powyższe implikowało zatem konieczność uchylenia wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania sądowi a quo. Procedując ponownie w sprawie Sąd Rejonowy w Sulęcinie, uwzględniając zapatrywania prawne Sądu Najwyższego, rozstrzygnie w zakresie, w którym nastąpiło uchylenie, a zatem wymierzy karę łączną w granicach określonych we wskazanym wyżej przepisie prawa materialnego. Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. [K.K.] [ł.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 197 § 1 KKart. 535 § 5 KPKart. 190a § 1 KKart. 13 § 1 KKart. 190 § 1 KKart. 288 § 1 KKart. 216 § 1 KKart. 217 § 1 KKart. 12 § 1 KKart. 11 § 2 KKart. 11 § 3 KKart. 85 § 1 KK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy