III KK 354/13
WyrokIzba Karna2013-10-24
Skład orzekający: Tomasz Grzegorczyk, Dorota Rysińska, Włodzimierz Wróbel
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na podstawie art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, gdy ustawa przewiduje maksymalnie 270 stawek dziennych?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, na podstawie art. 71 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, ponieważ przekracza ustawową granicę 270 stawek dziennych. W związku z zatarciem skazania, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o grzywnie, nie przekazując sprawy do ponownego rozpoznania.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał A. R. za przestępstwo z art. 288 § 1 k.k., wymierzając karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby dwóch lat oraz grzywnę w wysokości 500 stawek dziennych. Kasacja Prokuratora Generalnego zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego poprzez orzeczenie grzywny w wymiarze przekraczającym ustawową granicę 270 stawek dziennych. W międzyczasie doszło do zatarcia skazania.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o grzywnie i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III KK 354/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Dorota Rysińska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka w sprawie A. R., skazanego z art. 288 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 października 2013 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 marca 2011 r., 1) uchyla pkt III zaskarżonego wyroku; 2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 marca 2011 r. Sądu Rejonowego A. R. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary warunkowo zawieszono na okres próby dwóch lat, a na podstawie art. 77 § 1 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k.
2 Sąd wymierzył grzywnę w wysokości 500 stawek dziennych. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 13 kwietnia 2011 r. Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, a to art. 71 § 1 k.k. przez orzeczenie na podstawie tego przepisu grzywny (obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono) w rozmiarze przekraczającym ustawową granicę 270 stawek dziennych. Prokurator Generalny wniósł jednocześnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o grzywnie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Art. 71 § 1 k.k. przewiduje, iż grzywna orzeczona obok kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na podstawie art. 69 § 1 k.k., nie może przekraczać 270 stawek dziennych. Orzeczenie na podstawie tego przepisu wobec A. R. grzywny w wymiarze 500 stawek dziennych jest rażącym naruszeniem prawa materialnego, co uzasadnia uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie. Brak jest wszakże podstaw do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w K., bowiem w dniu 13 października 2013 r. doszło do zatarcia skazania za czyn określony w zaskarżonym wyroku z uwagi na upływ 6 miesięcy od zakończenia dwuletniego okresu próby. W tej sytuacji nie istnieje już w obrocie prawnym wyrok, z którego wynikałoby, że A. R. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 288 § 1 k.k., za które - przy ponownym rozpoznaniu sprawy - można by orzec grzywnę obok kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Każde inne rozstrzygnięcie, obejmujące w szczególności uchylenie całego zaskarżonego wyroku, byłoby działaniem na niekorzyść oskarżonego i - z uwagi na kierunek kasacji - jest niedopuszczalne. W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji.
3
Powiązane orzeczenia
- III KK 470/13 2014-02-06Czy utrzymanie w mocy wyroku orzekającego karę grzywny w wysokości przekraczającej dopuszczalny limit stawek dziennych, przy jednoczesnym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, stanowi rażące naruszenie prawa m…
- V KK 145/15 2015-06-17Czy wymierzenie kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych, przy wysokości jednej stawki 10 zł, przy zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego karnego, w szczególnoś…
- V KK 181/19 2019-09-18Czy kara grzywny orzeczona wyrokiem nakazowym w wysokości przekraczającej 200 stawek dziennych, przy braku przepisów przewidujących karę łagodniejszą, stanowi rażące naruszenie prawa mające istotny wpływ na treść wyroku?
- IV KK 134/18 2018-04-26Czy wymierzenie kary grzywny w liczbie 1500 stawek dziennych, przy zastosowaniu art. 37a k.k. i górnej granicy 540 stawek dziennych określonej w art. 33 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mające istot…
- V KK 110/22 2022-03-30Czy kara grzywny orzeczona na podstawie art. 37a § 1 k.k. w wyroku nakazowym, niższa niż 100 stawek dziennych, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na treść wyroku?
Powołane przepisy
art. 288 § 1 KKart. 77 § 1 KKart. 33 § 1art. 71 § 1 KKart. 69 § 1 KK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy