III KK 396/19

Sygn. akt III KK 396/19 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie S. K. skazanego z art. 279 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 sierpnia 2019 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt II Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 15 października 2018 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji obrońcy skazanego S. K. zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia Sądu Okręgowego w W. . Uzasadniając żądanie jego autor odwołał się do wagi zarzutów, które zostały podniesione w kasacji wywodząc, że osadzenie skazanego przed rozpoznaniem kasacji spowoduje odbycie przez niego całej kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze 3 miesięcy. Powołał się również na sytuację rodziną S. K. Wniosek przedmiotowy na uwzględnienie nie zasługuje. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że skuteczność wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 § 1 k.p.k. jest związana w pierwszym rzędzie z wagą podniesionych w kasacji zarzutów, które już po wstępnej kontroli skargi przekonują o znacznym prawdopodobieństwie 2 jej uwzględnienia. To bowiem zasadność nadzwyczajnego środka zaskarżenia, warunkuje z kolei stwierdzenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji, w sytuacji, gdy zaskarżone nią orzeczenie jest dotknięte oczywistymi błędami, może spowodować doznanie przez skazanego dolegliwości, której nie powinien ponieść. Zawarty w niniejszej kasacji wniosek obrońcy nie przekonuje, aby tego rodzaju sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Nie przesądzając przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności kasacji, w tym również wagi podniesionych w niej zarzutów, należy zauważyć, że w sprawie tej nie zostały przez autora wniosku przedstawione żadne tego rodzaju istotne względy, które już na tym etapie postępowania wskazywałyby na ewentualną merytoryczną nietrafność zaskarżonego kasacją orzeczenia, a tym samym uprawdopodobniały skuteczność nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Dotyczą one wprawdzie jakości kontroli odwoławczej przeprowadzonej w instancji ad quem, nie oznacza to wszakże, że już po wstępnym badaniu sprawy kasacja ta uznana być może ze znacznym prawdopodobieństwem za zasadną. Stanowisko to wspiera chociażby argumentacja Prokurator Okręgowego w W. , który w pisemnej odpowiedzi na kasację (doręczonej stronom postępowania) wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Nie może powyższej, wstępnej rzecz jasna oceny, zmienić również podniesienie jako jednego z zarzutów wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. W tym przedmiocie należy bowiem mieć na uwadze chociażby pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 kwietnia 2019 r., V KK 173/18, OSNK 2019, z. 7, poz. 38. Natomiast kwestie związane ze stanem rodzinnym skazanego, co wielokrotnie było już podkreślane w orzecznictwie Sąd Najwyższego, nie należą do przesłanek warunkujących zastosowanie art. 532 § 1 k.p.k., mogą natomiast stać się podstawą rozpoznania stosownych wniosków w oparciu o przepisy Kodeksu karnego wykonawczego (art. 151 § 1 k.k.w. – odroczenie wykonania kary lub art. 153 § 1 k.k.w. – przerwa w wykonaniu kary). 3 W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario).