III KK 506/17

Sygn. akt III KK 506/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz Protokolant Dagmara Szczepańska-Maciejewska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga w sprawie M. B. skazanej z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 30 listopada 2018 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego - na niekorzyść, od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy w S. skierował do Sądu Rejonowego w S. wniosek w trybie art. 335 § 1 k.p.k. o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego wobec M. B., oskarżonej o to, że w dniu 4 września 2014 r. w S. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła P. S.A. do niekorzystnego 2 rozporządzenia mieniem w kwocie 1.200 zł, w ten sposób, iż zawarła z tą firmą umowę pożyczki numer […], wprowadzając pracownika tej firmy w błąd co do zamiaru spłaty pożyczki, czym działała na szkodę P. S.A., tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i orzeczenie wobec oskarżonej uzgodnionych z nią: kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby roku, kary grzywny w wysokości 10 stawek dziennych po 10 zł stawka, obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby. Na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w S. w sprawie o sygn. akt II K […], uwzględnił wniosek prokuratora i wydał wyrok, w trybie art. 335 § 1 k.p.k., uznając oskarżoną za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 10 stawek dziennych po 10 zł każda stawka, a wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszając na roczny okres próby, zobowiązując oskarżoną do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Wyrok ten uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego. Kasację od tego wyroku na niekorzyść skazanej wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. W kasacji zarzucił rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k. polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o skazanie M. B. bez przeprowadzenia rozprawy i wydanie wyroku zgodnego z wnioskiem, w sytuacji gdy nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku, ponieważ nie zawierał on wszystkich dokonanych z oskarżoną uzgodnień. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego okazała się zasadna. Istotnie bowiem orzeczenie sądu pierwszej instancji wydane zostało z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych, wskazanych w zarzucie kasacji. Zgodnie z treścią art. 343 § 7 k.p.k. sąd dokonuje kontroli wniosku pod względem formalnym. W szczególności sąd rozpoznający wniosek powinien przeanalizować treść uzgodnień pomiędzy prokuratorem i oskarżonym i sprawdzić, czy przedłożone przez prokuratora propozycje są zgodne z ustaleniami stron, a także czy nie 3 narusza przepisów prawa karnego materialnego i procesowego (wyrok SN z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II KK 294/16). W tej sprawie sąd nie dokonał właściwej kontroli formalnej wniosku przeoczając, że w ramach uzgodnień prowadzonych w trybie art. 335 § 1 k.p.k. oskarżona zobowiązała się do naprawienia szkody w całości w terminie roku od daty uprawomocnienia się wyroku (k. 30 akt sprawy). Procedując prawidłowo w przedmiocie wniosku sąd powinien, w sposób procesowy, dążyć do weryfikacji tego wniosku przez jego rozszerzenie o zobowiązanie oskarżonej do naprawienia szkody w całości. Omawiane uchybienie miało istotny i oczywisty wpływ na treść wyroku, choćby z uwagi na tę okoliczność, że pełnomocnik pokrzywdzonego złożył wniosek o naprawienie szkody w trybie art. 46 § 1 k.k. i skutkowało uchyleniem wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, w trakcie którego prokurator (jeżeli będzie trwał w przekonaniu o możliwości zastosowania wobec oskarżonej instytucji skazania bez rozprawy) powinien dokonać prawidłowego sformułowania wniosku uwzględniającego całość uzgodnień z oskarżoną i dopiero tak sporządzony wniosek skierować do sądu. Z tych względów orzeczono jak na wstępie.