III KK 535/19

Sygn. akt III KK 535/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie W.P. skazanego z art. 148 § 1 d.k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 października 2019 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt III K (…) postanowił: wniosku nie uwzględnić UZASADNIENIE W kasacji obrońcy skazanego, podnoszącej liczne zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego, sformułowano również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Na jego uzasadnienie wskazano, że wykonanie wyroku spowodowałoby nieodwracalne oraz niepowetowane skutki dla W.P. i jego rodziny, gdyż skazany pozostaje jedynym żywicielem dla żony i dzieci. Zdaniem autora wniosku za jego zasadnością przemawia również ranga zarzutów kasacyjnych, wskazująca na oczywistą ich zasadność. W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek ten nie mógł zostać uznany za zasadny i dlatego nie podlegał uwzględnieniu. Wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku ze złożoną kasacją może nastąpić jedynie wyjątkowo. Wchodzi to w rachubę tylko wtedy, gdy ujawnią się szczególne okoliczności za tym przemawiające. Łączy się to z faktem, że kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem prawidłowości zawartych w nim rozstrzygnięć, które powinny podlegać niezwłocznemu wykonaniu. Do takich szczególnych okoliczności, wskazujących na potrzebę wstrzymania wykonania orzeczenia, zaliczyć należy rangę zarzutów podniesionych w omawianej skardze i ich widoczną zasadność, co wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji, a w konsekwencji nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest od dawna stanowisko, że to sam skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu z formułowanymi w kasacji zarzutami, wykazać właśnie szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar. Omawianym tu wymogom obrońca w sprawie niniejszej jednak nie sprostał. Zasadność podniesionych w kasacji zarzutów powinna zostać szczegółowo przeanalizowana przez Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej. Oceny takiej nie można bowiem dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania kasacji, w sytuacji, gdy omawiana skarga nie podnosi tego rodzaju uchybień, które w sposób oczywisty, a więc bez potrzeby głębszego wnikania w materiały sprawy, wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Podnieść także należy, że w pisemnej odpowiedzi na tę skargę prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście wręcz bezzasadnej. Za wstrzymaniem wykonania nie przemawia również odwołanie się do tego, że wykonanie wyroku spowoduje nieodwracalne i niepowetowane skutki dla W.P. i jego rodziny, gdyż skazany pozostaje jedynym żywicielem dla żony i dzieci. Otóż, od dawna utrwalone jest już w orzecznictwie stanowisko, że tego rodzaju okoliczności mogą być ewentualnie rozważane w płaszczyźnie zastosowania 3 instytucji prawa karnego wykonawczego, jak przerwa czy odroczenie wykonania kary, a nie konstrukcji z art. 532 § 1 k.p.k. Dlatego też, nie przesądzając na tym etapie trafności zarzutów kasacji, nie można uwzględnić przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na względzie, orzeczono, jak na wstępie. as