III KK 580/18

Sygn. akt III KK 580/18 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie R. S. skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 października 2018 r. kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego we W. z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., postanowił: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. zwolnić oskarżonego R. S. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego; 3. zarządzić zwrot R. S. kwoty 750,00 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) uiszczonej tytułem opłaty od kasacji. UZASADNIENIE W dniu 25 września 2018 r. do Sądu Najwyższego przekazana została kasacja obrońcy R. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego we W. z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […], którym to wyrokiem wyżej wymienionego 2 skazano za czyn z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę. Odnotować jednocześnie należy, że w sprawie Sądu Okręgowego we W. o sygn. akt II K […], na skutek sygnalizacji zawartej w wystąpieniu Prezesa tego Sądu z dnia 25 lipca 2018 r. (data wpływu) wskazującej na ujawnienie w tej sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., wszczęte zostało postępowanie o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 9 października 2018 r., III KO 103/18, Sąd Najwyższy wznowił z urzędu postępowanie, uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II AKa […] oraz utrzymany nim w mocy w odniesieniu do oskarżonego R. S. wyrok Sądu Okręgowego we W. z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […], i sprawę przekazał temu ostatniemu Sądowi do ponownego rozpoznania. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W dniu wniesienia przedmiotowej kasacji była ona bez wątpienia dopuszczalna. Sytuacja prawna uległa wszelako zmianie z chwilą wydania przez Sąd Najwyższy wyroku w sprawie III KO 103/18. Uchylenie, po wznowieniu postępowania, zaskarżonego kasacją wyroku sądu odwoławczego, a także utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu pierwszej instancji sprawiło, że przestał istnieć substrat zaskarżenia. Jest nim bowiem, zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. m.in. prawomocny wyrok sądu odwoławczego kończący postępowanie, który w tej sprawie przestał istnieć. Powstały układ procesowy skutkować więc musiał wydaniem przez Sąd Najwyższy postanowienia w trybie art. 531 § 1 k.p.k. ponieważ w chwili obecnej kasacja obrońcy skazanego R. S. bezspornie nie odpowiada przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., gdyż dotyczy orzeczenia, które już w obrocie prawnym nie funkcjonuje. Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia musiało być również zwolnienie skazanego R. S. od kosztów postępowania kasacyjnego, a także zwrot na jego rzecz uiszczonej opłaty od kasacji. Wprawdzie przepis art. 527 § 4 k.p.k. przewiduje zwrot opłaty wyłącznie w sytuacji, jeżeli kasacja zostanie uwzględniona chociażby w części, co w tym wypadku nie miało miejsca, wszelako niewątpliwym jest, że gdyby doszło do rozpoznania wniesionego w tej sprawie nadzwyczajnego środka 3 zaskarżenia, samo wniesienie kasacji musiałoby doprowadzić do uchylenia zapadłych w tej sprawie orzeczeń z uwagi na konieczność uwzględnienia z urzędu (art. 536 k.p.k.) uchybienia, którym dotknięty był wyrok Sądu Okręgowego we W., a stanowiącego bezwzględny powód odwoławczy określony w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., z przyczyn wskazanych w wyroku Sądu Najwyższego w sprawie III KO 103/18. Z powołanych względów postanowiono jak w części dyspozytywnej. Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.)