III KKN 164/98

WyrokIzba Karna2001-06-29

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy usunięcie znaków granicznych, które zostały urzędowo wytyczone, wyczerpuje dyspozycję art. 269 d.kk., nawet jeśli istnieje potrzeba korekty granicy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że usunięcie urzędowo wytyczonych znaków granicznych wyczerpuje dyspozycję art. 269 d.kk., nawet jeśli istnieje potrzeba korekty granicy. Kasacja zmierzająca do podważenia ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę skazania nie jest prawnie dopuszczalna w postępowaniu kasacyjnym.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał W. K. z art. 269 d.kk. za usunięcie znaków granicznych. Sąd Wojewódzki utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca wniósł kasację, zarzucając obrazę przepisów postępowania, jednak Sąd Najwyższy uznał, że kasacja zmierza do podważenia ustaleń faktycznych. Znaki graniczne zostały urzędowo wytyczone przed zdarzeniem.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KKN 164/98 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN – Piotr Hofmański Sędziowie: SN – Henryk Gradzik SN – Jerzy Steckiewicz (spr.) Protokolant – Joanna Kosmal przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej – Waldemara Smardzewskiego po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2001 r. sprawy W. K. skazanego z art. 269 d.kk z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 27 listopada 1997 r., sygn. VIII Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 19 czerwca 1997 r., sygn. III K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. 2 U Z A S A D N I E N I E Kasacja tylko pozornie zarzuca obrazę przepisów postępowania, w rzeczywistości zaś zmierza do podważenia ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę skazania W. K.. Autor kasacji tym samym dąży do dokonania przez Sąd Najwyższy powtórnej oceny dowodów, a to w postępowaniu kasacyjnym nie jest prawnie dopuszczalne. Nie wnikając w szczegóły, podkreślić trzeba, że sąd odwoławczy przekonywająco wykazał w zaskarżonym orzeczeniu dlaczego dał wiarę dowodom niekorzystnym dla oskarżonego oraz dlaczego nie podzielił zarzutów zawartych w apelacji. Dostarczone przez W. K. i zaliczone przez Sąd Najwyższy w poczet dowodów wyroki, nie mogą mieć wpływu na prawno – karną ocenę zachowania oskarżonego. W chwili wystawienia spornych znaków granica pomiędzy nieruchomościami była już bowiem urzędowo wytyczona, a zatem – nawet, gdyby konieczna była jej korekta – zachowanie oskarżonego polegające na usunięciu owych znaków, wyczerpywało dyspozycję art. 269 d.kk. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S. N. aw f/es

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 269

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026. · PDF źródłowy