III KKN 271/98

WyrokIzba Karna2000-11-21

Skład orzekający: Ewa Gaberle

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzuty kasacji dotyczące naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obiektywizmu, sprzeczności wniosków sądu z wiedzą i doświadczeniem życiowym oraz braków w umotywowaniu stanowiska sądu drugiej instancji, które sprowadzają się do kwestionowania ustaleń faktycznych i ich oceny prawnej, mogą stanowić podstawę do uwzględnienia kasacji bez wykazania rażącego błędu prawnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżący podnosząc zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów lub zasady obiektywizmu, obowiązany jest wskazać na czym konkretnie uchybienia te polegały, a nie poprzestać na ogólnikowym powoływaniu się na jednostronność i powierzchowność ocen. Nie wystarczy również ogólnikowe twierdzenie o sprzeczności wniosków sądu ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego lub o brakach w umotywowaniu. Zarzuty sprowadzające się do kwestionowania ustaleń faktycznych i ich oceny prawnej, bez wykazania rażącego błędu prawnego, są oczywiście bezzasadne.
Stan faktyczny
Prokurator wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego, który uchylił wyrok Sądu Wojewódzkiego. Kasacja zarzucała naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, zasady obiektywizmu, sprzeczność wniosków sądu z wiedzą i doświadczeniem życiowym oraz braki w umotywowaniu. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę co do oskarżonego, wobec którego warunkowo umorzono postępowanie karne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację prokuratora jako oczywiście bezzasadną i obciążył Skarb Państwa kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KKN 271/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 listopada 2000 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Ewa Gaberle po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2000 r. sprawy P. D. co do którego umorzono warunkowo postępowanie karne o czyn z art. 216 i 265 § 2 kk z 1969 r. z powodu kasacji, wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 stycznia 1998 r., sygn. II AKa […] uchylającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 12 listopada 1997 r., sygn. III K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. U Z A S A D N I E N I E Podnosząc zarzut naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów lub 2 zasady obiektywizmu skarżący obowiązany jest wskazać na czym konkretnie uchybienia te polegały, nie wystarczy zaś ogólnikowe powoływanie się na jednostronność i powierzchowność ocen, tak jak to miało miejsce w niniejszej kasacji. Skarżący nie wskazał też na czym miałaby polegać sprzeczność wniosków sądu odwoławczego ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a twierdzenia o brakach w umotywowaniu stanowiska sądu drugiej instancji nie odpowiadają treści uzasadnienia wyroku. Analiza kasacji prowadzi więc do wniosku, że podniesione w niej zarzuty sprowadzają się do kwestionowania ustaleń faktycznych przyjętych przez Sąd Apelacyjny za podstawę wyroku oraz ich oceny prawnej, bez dostatecznego wykazania na czym miałby polegać rażący błąd prawny, którego jakoby dopuścił się Sąd Apelacyjny w […]. Z tych względów Sąd Najwyższy uznał kasację prokuratora za oczywiście bezzasadną i stosując przepis art. 535 § 2 kpk w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2000 r. postanowił jak na wstępie. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność: Kierownik Sekretariatu Wydziału Izby Karnej S.N. aw f/ak

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 216art. 535 § 2 kpk§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy