III KKN 609/98

Sygn. akt III KKN 609/98 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 lutego 2001 r. Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SN Józef Skwierawski w sprawie I. T. skazanego za przestępstwo określone w art. 247 § 1 kk z 1969 r. po rozpoznaniu z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 17 lipca 1998 r., sygn. II Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 lutego 1998 r., sygn. II K […] - na podstawie art. 531 § 1 kpk p o s t a n o w i ł: 1) pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez obrońcę na korzyść skazanego I. T. – jako niedopuszczalną z mocy ustawy. 2) obciążyć skazanego I. T. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E W kasacji podniesiono wyłącznie zarzut „błędu w ustaleniach faktycznych” w zakresie przyjętego przez sądy orzekające czasu popełnienia przestępstwa. Badanie treści uzasadnienia kasacji przekonuje nadto, że stanowi ono bez reszty, konsekwentne rozwinięcie podniesionego zarzutu, i to w postaci polemiki z odmiennymi w zakresie czasu czynu i obszernie uzasadnionymi ustaleniami sądów orzekających. W żadnej części kasacji nie podniesiono zarzutu rażącego naruszenia prawa, nawet w postaci jakiegokolwiek twierdzenia, czy argumentu wskazującego na takie naruszenie. W pełni uzasadnione jest zatem stwierdzenie, że w kasacji nie wskazano zarzutów, które mogą być jej podstawą – podniesiono natomiast zarzut w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalny (vide: art. 463a kpk z 1969 r.) obowiązujący w chwili wniesienia kasacji. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. aw /jw